فهرست مطالب

1. چرا تهویه مطبوع در بیمارستان‌ها حیاتی‌تر از هر جای دیگری است؟
2. استانداردها و مقررات: نقشه راهی برای طراحی ایمن
   • استانداردها
   • استانداردهای داخلی و منطقه‌ای
3. طراحی مناطق مختلف بیمارستان: رویکردهای تخصصی
   • اتاق‌های عمل و بخش‌های ایزوله: نبرد با عفونت‌ها
   • بخش‌های عمومی بیماران و کلینیک‌ها: آسایش و بهداشت
   • آزمایشگاه‌ها و فضاهای پشتیبانی: کنترل دقیق آلاینده‌ها
4. فناوری‌های نوین در تهویه مطبوع بیمارستانی: کارایی و پایداری
   • سیستم‌های بازیابی حرارت و کاهش مصرف انرژی
   • فیلتراسیون پیشرفته و کنترل ذرات معلق
   • سیستم‌های مدیریت ساختمان (BMS) و اتوماسیون
5. نگهداری و بهره‌برداری: ضامن پایداری و عملکرد
   • برنامه‌ریزی نگهداری پیشگیرانه
   • مانیتورینگ و عیب‌یابی هوشمند
6. چالش‌های رایج و راهکارهای اجرایی
   • کنترل رطوبت و دما
   • کاهش نویز و لرزش
   • طراحی برای انعطاف‌پذیری و توسعه آینده

چرا تهویه مطبوع در بیمارستان‌ها حیاتی‌تر از هر جای دیگری است؟

در یک محیط عادی، تهویه مطبوع عمدتاً برای ایجاد آسایش حرارتی است. اما در بیمارستان‌ها، داستان کاملاً متفاوت است. اینجا، سیستم HVAC به معنای واقعی کلمه شریان حیاتی محسوب می‌شود. از یک سو، بیماران با سیستم ایمنی ضعیف، به هوایی پاک و محیطی با دمای ثابت و رطوبت کنترل شده نیاز دارند تا روند بهبودی‌شان تسهیل شود. از سوی دیگر، کنترل دقیق جریان هوا، فشار مثبت و منفی، و فیلتراسیون پیشرفته، نقش محوری در پیشگیری از عفونت‌های بیمارستانی (HAIs) ایفا می‌کند. یک اشتباه کوچک در طراحی یا عملکرد سیستم تهویه می‌تواند پیامدهای جدی، از انتقال بیماری‌ها گرفته تا به خطر افتادن جان بیماران، به دنبال داشته باشد.

استانداردها و مقررات: نقشه راهی برای طراحی ایمن

طراحی سیستم‌های تهویه مطبوع بیمارستانی بدون رعایت دقیق استانداردها، مانند حرکت در تاریکی است. این استانداردها، راهنماهایی جامع برای اطمینان از ایمنی، کارایی و انطباق با نیازهای حیاتی بیمارستان ارائه می‌دهند.

استانداردهای ASHRAE و ANSI/ASHRAE/ASHE 170

یکی از مهم‌ترین و معتبرترین مراجع بین‌المللی در این زمینه، استاندارد ASHRAE 170 است. این استاندارد، الزامات خاصی را برای طراحی سیستم‌های تهویه مطبوع در مراکز مراقبت‌های بهداشتی، از جمله نرخ‌های تعویض هوا، فیلتراسیون، کنترل فشار و دما/رطوبت در مناطق مختلف بیمارستان (مانند اتاق‌های عمل، بخش‌های ایزوله، آزمایشگاه‌ها و بخش‌های بیماران) تعیین می‌کند. پیروی از این استاندارد، تضمین‌کننده عملکرد بهینه و ایمنی سیستم است.

استانداردهای داخلی و منطقه‌ای

علاوه بر استانداردهای بین‌المللی، هر کشور یا منطقه‌ای ممکن است الزامات و مقررات خاص خود را داشته باشد که باید در فرآیند طراحی و اجرا لحاظ شوند. این مقررات ممکن است شامل جزئیات مربوط به مجوزها، بازرسی‌ها و انطباق با قوانین محلی ساخت و ساز باشند. همیشه ضروری است که مهندسان و طراحان، از آخرین نسخه‌های این استانداردها و مقررات آگاه باشند.

طراحی مناطق مختلف بیمارستان: رویکردهای تخصصی

بیمارستان مجموعه‌ای از فضاهای با کاربری‌های کاملاً متفاوت است و هر یک نیازمند رویکردی تخصصی در طراحی تهویه مطبوع است.

اتاق‌های عمل و بخش‌های ایزوله: نبرد با عفونت‌ها

اتاق‌های عمل و بخش‌های ایزوله (هم فشار مثبت و هم فشار منفی) از حساس‌ترین مناطق بیمارستان هستند. در اتاق‌های عمل، هدف اصلی کاهش حداکثری ذرات معلق و میکروب‌ها برای جلوگیری از عفونت زخم جراحی است. این امر با نرخ‌های بالای تعویض هوا، فیلتراسیون HEPA (High-Efficiency Particulate Air) در مراحل پایانی، و حفظ فشار مثبت نسبت به فضاهای مجاور به دست می‌آید.

در بخش‌های ایزوله فشار مثبت (برای بیماران با سیستم ایمنی ضعیف)، هدف جلوگیری از ورود پاتوژن‌ها به محیط بیمار است. در مقابل، بخش‌های ایزوله فشار منفی (برای بیماران با بیماری‌های عفونی واگیردار) برای جلوگیری از خروج آلاینده‌ها به محیط بیمارستان طراحی می‌شوند. دقت در کنترل فشار و جهت جریان هوا در این مناطق حیاتی است.

بخش‌های عمومی بیماران و کلینیک‌ها: آسایش و بهداشت

در بخش‌های عمومی بیماران و کلینیک‌ها، تمرکز بر ایجاد محیطی راحت، با کیفیت هوای مطلوب و کنترل بوی ناخواسته است. دمای ثابت، رطوبت مناسب و نرخ تعویض هوای کافی برای رقیق‌سازی آلاینده‌ها و حفظ آسایش بیماران و همراهان آن‌ها ضروری است.

آزمایشگاه‌ها و فضاهای پشتیبانی: کنترل دقیق آلاینده‌ها

آزمایشگاه‌ها، داروخانه‌ها، و فضاهای نگهداری زباله‌های پزشکی، ممکن است با مواد شیمیایی، بیولوژیکی و بوهای خاص سروکار داشته باشند. سیستم تهویه مطبوع در این مناطق باید قادر به کنترل آلاینده‌ها در منبع، تخلیه ایمن هوای آلوده و جلوگیری از انتشار آن به سایر نقاط بیمارستان باشد. اغلب نیاز به هودهای شیمیایی و بیولوژیکی با سیستم‌های اگزاست مجزا است.

فناوری‌های نوین در تهویه مطبوع بیمارستانی: کارایی و پایداری

صنعت HVAC با سرعت در حال پیشرفت است و بهره‌گیری از فناوری‌های نوین می‌تواند به افزایش کارایی، کاهش مصرف انرژی و بهبود عملکرد سیستم‌ها در بیمارستان‌ها کمک شایانی کند.

سیستم‌های بازیابی حرارت و کاهش مصرف انرژی

یکی از بزرگ‌ترین هزینه‌های جاری بیمارستان‌ها، مربوط به مصرف انرژی است. سیستم‌های بازیابی حرارت (Heat Recovery Systems) می‌توانند بخش قابل توجهی از انرژی اتلاف شده از هوای تخلیه شده را بازیافت کرده و برای گرمایش یا سرمایش هوای تازه ورودی مورد استفاده قرار دهند. این سیستم‌ها به طور قابل توجهی ردپای کربن بیمارستان را کاهش داده و هزینه‌های عملیاتی را بهینه‌سازی می‌کنند.

فیلتراسیون پیشرفته و کنترل ذرات معلق

علاوه بر فیلترهای HEPA، فناوری‌های جدید فیلتراسیون شامل فیلترهای کربن فعال برای کنترل بوها و ترکیبات آلی فرار (VOCs) و همچنین فیلترهای الکترواستاتیک برای جذب ذرات ریزتر در حال توسعه هستند. اشعه فرابنفش (UVGI) نیز به طور فزاینده‌ای برای استریل‌سازی هوا در مسیرهای برگشت هوا یا داخل دستگاه‌های هواساز مورد استفاده قرار می‌گیرد.

سیستم‌های مدیریت ساختمان (BMS) و اتوماسیون

سیستم‌های مدیریت ساختمان (BMS)، مغز متفکر تاسیسات بیمارستان هستند. این سیستم‌ها امکان مانیتورینگ بلادرنگ، کنترل دقیق، و بهینه‌سازی عملکرد تمامی زیرسیستم‌های تهویه مطبوع را فراهم می‌کنند. از طریق BMS، می‌توان تنظیمات دما، رطوبت، فشار و نرخ تعویض هوا را از راه دور کنترل کرد، آلارم‌های خطا را دریافت نمود و گزارش‌های جامعی از عملکرد سیستم تهیه کرد. این اتوماسیون، به کاهش خطای انسانی و افزایش پاسخگویی سیستم کمک می‌کند.

نگهداری و بهره‌برداری: ضامن پایداری و عملکرد

طراحی بی‌نقص بدون نگهداری صحیح بی‌معناست. برای اطمینان از عملکرد پایدار و بهینه سیستم‌های تهویه مطبوع بیمارستانی در طولانی مدت، برنامه‌ریزی دقیق برای نگهداری و بهره‌برداری ضروری است.

برنامه‌ریزی نگهداری پیشگیرانه

یک برنامه نگهداری پیشگیرانه جامع باید شامل بازرسی‌های دوره‌ای، تعویض منظم فیلترها (بر اساس جدول زمانی یا افت فشار)، کالیبراسیون سنسورها، تمیز کردن کویل‌ها و بررسی عملکرد فن‌ها و موتورها باشد. این رویکرد پیشگیرانه، از بروز خرابی‌های ناگهانی و پرهزینه جلوگیری کرده و طول عمر تجهیزات را افزایش می‌دهد.

مانیتورینگ و عیب‌یابی هوشمند

با استفاده از قابلیت‌های BMS، می‌توان سیستم را به طور مداوم مانیتور کرد. هرگونه انحراف از پارامترهای مطلوب (مانند نوسانات دما، رطوبت یا فشار)، می‌تواند به سرعت شناسایی و عیب‌یابی شود. این سیستم‌های هشدار هوشمند به تیم نگهداری اجازه می‌دهند تا قبل از اینکه یک مشکل کوچک به بحرانی بزرگ تبدیل شود، آن را برطرف کنند.

چالش‌های رایج و راهکارهای اجرایی

حتی با بهترین طراحی‌ها، چالش‌هایی در محیط بیمارستان بروز می‌کنند. شناخت این چالش‌ها و راهکارهای مقابله با آن‌ها برای مهندسین تهویه مطبوع حیاتی است.

کنترل رطوبت و دما

حفظ دما و رطوبت ثابت در بیمارستان‌ها، به ویژه در مناطق حساس، بسیار دشوار است. نوسانات رطوبت می‌تواند به رشد قارچ و باکتری کمک کرده و آسایش بیمار را مختل کند. استفاده از رطوبت‌زن‌ها و رطوبت‌گیرهای دقیق و همچنین سیستم‌های کنترل پیشرفته PID (Proportional-Integral-Derivative) برای تنظیم دما، از جمله راهکارها هستند.

کاهش نویز و لرزش

فن‌ها، پمپ‌ها و تجهیزات دیگر تهویه مطبوع می‌توانند منابع قابل توجهی از نویز و لرزش باشند که آسایش بیماران و کارکنان را تحت تاثیر قرار می‌دهد. استفاده از کانال‌های عایق‌دار صوتی، لرزه‌گیرها در پایه تجهیزات، و طراحی مناسب داکتینگ برای کاهش سرعت هوا، می‌تواند به طور موثری این مشکلات را کاهش دهد. برای دیدن نمونه‌های عایق‌کاری، به بخش «راهکارهای کاهش نویز صنعتی» وب‌سایت ما سر بزنید.

طراحی برای انعطاف‌پذیری و توسعه آینده

بیمارستان‌ها پیوسته در حال توسعه و تغییر هستند. طراحی سیستم تهویه مطبوع باید به گونه‌ای باشد که امکان گسترش، تغییر کاربری فضاها و اضافه کردن تجهیزات جدید در آینده را فراهم کند. ماژولار بودن سیستم و پیش‌بینی فضاهای لازم برای توسعه آتی، از هزینه‌های بازسازی‌های عمده در آینده جلوگیری می‌کند.

The post تاسیسات در بیمارستان‌ appeared first on تاسیسات نوین.

هوای انتقالی (ورودی/خروجی) با فلش‌های آبی مشخص می‌شود. اتاق‌های نام گذاری نشده در دیاگرام بالا می‌تواند آزمایشگاه‌ها باشند که معمولاً هودهای مستقل یا سیستم‌های تهویه مجزا دارند. در غیر این صورت، آنها عموماً به عنوان نواحی با فشار (- -) طراحی می‌شوند.

توزیع هوا در تاسیسات بیمارستان

در تهویه هوای سنتی هوای فیلتر شده معمولاً از سقف توزیع و هوای برگشتی از سقف در سمت دیگر اتاق جمع‌آوری می‌شود. در موقعیت‌های خاص بیمارستانی (به طور مثال اتاق‌های عمل، اتاق‌های زایمان، آزمایشگاه‌های سوندگذاری، آنژیوگرافی و اتاق‌های با فیلتر HEPA برای بیماران نقص ایمنی) جهت حرکت هوا باید کنترل شود. هوا از طریق دریچه سقفی در فضای ورودی وارد و از طریق دریچه واقع در حداقل 6 اینچ بالاتر از کف خارج یا بازگشت داده می‌شود. این چینش، حرکت پایین رونده هوای تمیز از نواحی تنفسی و کاری به سمت ناحیه آلوده کف را برای خروج فراهم می‌کند.  

شکل پایین، ورود هوای با سرعت کم نزدیک سقف در ورودی اتاق و عبور آن از اتاق بیمار و خروج یا بازگشت آن نزدیک زمین جلوی تخت بیمار را نشان می‌دهد. در نتیجه الگوی جریان هوایی برقرار می‌شود که به حرکت میکروارگانیسم‌ها از بدن بیمار به هوای بازگشتی کمک می‌کند تا از استنشاق باکتری توسط کارکنان یا ملاقاتی‌ها در بیمارستان جلوگیری شود.

در این شرایط از دیفیوزرهای جریان آرام استفاده میشود. این دیفیوزرهای هوا مقادیر زیاد هوا را می‌کِشند، مخلوط خوبی فراهم می‌کنند، از جریان بالارونده جلوگیری کرده و جریان خطی هوا را فراهم می‌کنند که اتاق ایزوله را از ذرات هوابرد ناخواسته تخلیه می‌کند. دیفیوزر باید دور از تخت بیمار و ترجیحاً در نقطه‌ای که کارکنان یا ملاقاتی‌ها به اتاق وارد می‌شوند قرار گیرد. دیفیوزر را مستقیماً بالای تخت بیمار قرار ندهید زیرا منجر به جریان هوای ناخوشایند به سمت بیمار می‌شود.  

جریان خطی هوا در تاسیسات بیمارستان

دیگر مکانیزم‌های توزیع هوا در فضاهای کاملاً تمیز در بیمارستان‌ها، توزیع جریان هوای خطی یا یک‌سویه است.  سیستم‌های تهویه جریان هوای خطی برای حرکت دادن هوا در یک مسیر منفرد با خطوط جریان موازی طراحی شده است که غالباً از طریق مجموعه‌ای از فیلترهای هپا در امتداد یک دیوار یا در سقف اتفاق می‌افتد. سیستم‌های جریان خطی از گریل‌های تهویه در سرتاسر سقف یا دیوار جانبی با مقادیر جریان هوای مشخص استفاده می‌کنند تا جریان یکنواخت پیوسته‌ای از هوا را در سرتاسر اتاق ایجاد کنند، مشابه با جریان ملایم و یکنواخت از یک شیر آب در مقابل جریانی که آب از شیر به بیرون پاشیده می‌شود.  

توزیع جریان خطی نیازمند حجم بسیار زیاد جریان هواست و برای سرعت 20 ft/min طراحی شده است. این رویکرد تک جهته، جریان هوا را بهبود بخشیده و آشفتگی هوا را به حداقل می‌رساند و اطمینان حاصل می‌کند که هر گونه آلودگی تولید شده در محیط به سرعت و به طور مؤثر حذف شود. سیستم‌های جریان خطی اغلب در اتاق‌های عمل برای کمک به کاهش خطر عفونت‌های هوابرد مختص فضاهای بیمارستانی به کار می‌رود.  

فیلتراسیون هوا در تاسیسات بیمارستان

تمام هوایی که به داخل تاسیسات بیمارستان کشیده می‌شود تا اندازه‌ای آلوده خواهد شد. این مسئله معمولاً پذیرفته است که ذرات هوابرد (ذرات جامد، مایعات، فوم‌ها، دود و باکتری) بزرگ‌تر از 5 میکرون اغلب به سرعت از هوا جدا شده و روی سطوح افقی قرار می‌گیرند. ذرات هوابردی که کوچک‌تر از 5 میکرون باشند (به خصوص ذرات کوچک‌تر از 2 میکرون) اغلب به آهستگی از هوا جدا شده و برای مدت طولانی‌تری معلق (هوابرد) باقی می‌مانند.

نگرانی‌ها برای مسئله عفونت‌های بیمارستانی راهکارهای فیلتراسیون را به عنوان ابزار اصلی کنترل عفونت در خط مقدم قرار داده است. پنج روش فیلتراسیون در تاسیسات بیمارستان وجود دارد:

1. الک کردن- ذرات در هوا بزرگ‌تر از روزنه‌های بین الیاف فیلتر هستند. این تکنیک برای حذف کلی ذرات بزرگ مناسب است. راندمان فیلتراسیون پایین است.
2. جداسازی برخوردی- ذرات با الیاف فیلتر برخورد نموده و به الیاف گیر می‌کنند. الیاف را می‌توان با مواد چسبنده اندود. راندمان فیلتراسیون پایین است.
3. گیرش- ذرات وارد فیلتر شده و محبوس شده و به الیاف فیلتر گیر می‌کنند. راندمان فیلتراسیون متوسط است.
4. انتشار- ذرات کوچک با حرکتی نامنظم با الیاف فیلتر برخورد کرده و به آنها گیر می‌کنند. راندمان فیلتراسیون بالا است.
5. الکترواستاتیکی- ذرات دارای بار الکترواستاتیک منفی به الیاف با بار مثبت گیر می‌کنند. راندمان فیلتراسیون بالا است.

تمام فضاهای عمومی بیمارستان‌ها ملزم به داشتن دو مخزن از فیلترها هستند؛ یک پیش فیلتر 30% (ASHRAE  52.1) و فیلتر نهایی 90%.  در صورتی که فیلتر نهایی به درستی نصب و راه‌اندازی شده و مشروط بر اینکه اطراف فیلتر مسیر انحرافی وجود ندارد، راندمان دو مخزن فیلتر برای حذف ذرات با قطر 1 تا 5 میکرومتر 100% است. سیستم فیلتراسیون در بیشتر بخش‌های بستری سرپایی بیمارستانی و محیط اتاق عمل کفایت می‌کند.  

یک مقیاس رایج برای عملکرد فیلتر، گزارش حداقل راندمان فیلتر (MERV) است که سنجشی بر اساس شیوه تست طراحی شده توسط اشری می‌باشد. درجه‌بندی MERV بیان می‌کند که توانایی فیلتر برای گرفتن ذرات با قطر بین 0.3 و 10 میکرون چه میزان است. مقدار بیشتر MERV نشان‌دهنده فیلتراسیون بهتر است، بنابراین یک فیلتر MERV-13 بهتر از فیلتر MERV-8 عمل می‌کند. در بیمارستان‌ها فیلتر نهایی MERV-14 رضایت‌بخش است.

فیلترهای هپا در تاسیسات بیمارستان 

فیلترهای هپا راندمان حداقل ابتدایی 99.97% برای حذف ذرات با سایز 0.3 میکرون دارند. این یک نقطه بحرانی است زیرا این فیلترها برای حذف کپک و باکتری استفاده می‌شوند که معمولاً وقتی هوابرد هستند 1 تا 5 میکرون اندازه دارند و همین‌طور ذرات ویروسی که اندازه آنها کوچک‌تر از میکرون است (به عنوان مثال، هاگ‌های آسپرژیلوس 2.5 تا 3 میکرومتر قطر دارند).  هر فیلتر هپا به طور مجزا در کارخانه تست می‌شود تا متابعت آن از این استاندارد تأیید شود. همچنین می‌توان آنها را به صورت میدانی نیز آزمایش نمود تا پیروی آنها از الزامات کارایی مورد تأیید قرار گیرد.  

این فیلترها باید در بخش های زیر در تاسیسات بیمارستان به کار گرفته شود:  

1. بر روی توزیع هوای ورودی اتاق‌های محافظتی PE
2. بر روی هوای بازگشتی اتاق‌های ایزوله عفونی هنگامی که هوا درون فضا بازگردش می‌شود تا ACH افزایش یابد و در عین حال نیاز به خروجی کل را کاهش می‌دهد. به طور ایده‌آل اتاق‌های ایزوله عفونی باید برای 100% هوای تازه و خروجی طراحی گردند.
3. بر روی هواکش اتاق‌های ایزوله عفونی و هودهای موضعی هنگامی که خروج هوا به بیرون عملی نیست یا هواکش نزدیک یک دریچه ورود هوا قرار دارد. (به نکته پایین رجوع شود)
4. وقتی ساختار تاسیسات بیمارستان بازگردش هوا از اتاق ایزوله به دیگر بخش‌های ساختمان را اجبار می‌کند.

نکته- دستورالعمل‌ها  فیلتر شدن با هپا را برای هوای خروجی از اتاق ایزوله عفونی پیش از تخلیه شدن به فضای بیرون الزام نمی‌کنند مگر آنکه احتمال این وجود داشته باشد که هوای خروجی بتواند مجدد به سیستم بازگردد. با این وجود، همیشه احتمال ورود مجدد هوای خروجی تحت شرایط باد و اقلیمی وجود دارد. بنابراین فیلتر کردن تمام هوای خروجی ترجیح داده می‌شود.  

نگهداری فیلتر هپا در تاسیسات بیمارستان 

کارآمدی سیستم فیلتراسیون بستگی به تراکم فیلترها دارد که افت فشار ایجاد نشود و این کار با فن‌های قوی‌تر و کارآمدتر جبران شود تا جریان هوا حفظ گردد. وقتی فیلترهای هپا در کاربری با کنترل عفونت به کار می‌رود ضروری است که برنامه تعمیر و نگهداری دقیقی صورت گیرد. برای عملکرد بهینه حیاتی است که: 

1. فیلترهای هپا طوری نصب شوند که فیلتر در محل کاملاً محکم شود تا از عبور هوای آلوده جلوگیری شود.
2. فیلترهای هپا پس از نصب و سپس هر شش ماه در محل تست شوند تا عملکرد آنها با راندمان طراحی تأیید شود.
3. فیلترهای هپا به طور مستمر با مانومتر یا دیگر تجهیزات مشخص کننده فشار نظارت شوند و مطابق با توصیه سازنده و اقدامات تعمیر و نگهداری پیش گیرانه استاندارد تعویض گردند.

فیلترهای هپا آیتمی با بودجه سنگین هستند. برای بالا بردن طول عمر فیلتر و کاهش هزینه‌های تعویض، به شدت توصیه می‌شود که پیش از هپا از پیش فیلتر استفاده شود. مطالعات نشان داده که یک پیش فیلتر با راندمان پایین می‌تواند عمر فیلتر هپا را تا 25% افزایش داده، در حالی که اضافه کردن فیلترهای متوسط با راندمان بالاتر مانند فیلتر MERV 14 با مشخصات (95% by ASHRAE 52.1 dust spot test) عمر فیلتر هپا را تا حد 90% افزایش می‌دهد. این مفهوم که «فیلتراسیون تدریجی» نامیده می‌شود به فیلترهای هپا در فضاهای مراقبت‌های ویژه اجازه می‌دهد تا برای 10 سال یا بیشتر مورد استفاده قرار گیرند. راندمان فیلتر هپا با تست ذرات دی اکتیل فتالات (DOP) با استفاده از ذراتی با 0.3 میکرومتر قطر کنترل می‌شود. 

برای دسترسی به آموزش ویدیویی بیمارستان کلیک کنید

The post جریان هوا و فیلتراسیون در تاسیسات بیمارستان appeared first on تاسیسات نوین.

• تهویه با فشار مثبت را نسبت به راهروها و محیط‌های مجاور برقرار کنید.
• حجم هوای تهویه حداقل 15 ACH که بیش از 3 ACH آن باید هوای تازه باشد.
• تمام هوای تازه و بازگردش شده را از طریق فیلترهای مناسب با راندمان حداقل 90% فیلتر نمایید.
• در اتاق‌هایی که برای جریان هوای آرام و خطی افقی طراحی نشده‌اند، هوا را از سقف وارد و از نزدیک کف اتاق خارج کنید.
• از اشعه فرابنفش برای جلوگیری از عفونت های مرتبط با جراحی استفاده نکنید.

چالش‌های خاص در تهویه مطبوع در اتاق های ایزوله حفاظت شده بیمارستان

یک چالش منحصر بفرد زمانی است که بیماری نیاز به هر دو اتاق ایزوله مثبت و منفی دارد. به طور مثال، یک بیمار دارای نقص ایمنی از یک بیماری عفونی مسری مانند سل رنج می‌برد. مطالعات نشان داده حدود 15% از بیماران HIV از سل نیز رنج می‌برند و این نشان‌دهنده یک معضل منحصر بفرد در طراحی است. این بیمار نیاز به حضور در یک محیط محافظتی برای سلامتی خود است اما نیاز به ایزوله بودن برای محافظت دیگران از بیماری مسری خود نیز دارد.

راه‌حل برای چنین بیمارانی بستری کردن آنها در اتاق با فشار مثبت به همراه یک اتاق انتظار که تحت فشار منفی نسبت به راهرو و محیط حفاظت شده است می‌باشد.  

توجه: از طراحی سیستم‌هایی که بین فشار مثبت و منفی تغییر می‌کنند خودداری کنید. 

طراحی تاسیسات مکانیکی در اتاق‌های انتظار

وجود اتاق انتظار همیشه برای اتاق‌های ایزوله با فشار مثبت و منفی به سه دلیل اصلی توصیه می‌شود:  

1. برای فراهم کردن مانع در برابر افت فشار و در مقابل ورود/خروج هوای آلوده به/از اتاق ایزوله وقتی درب سمت هوابند باز است.
2. برای فراهم کردن محیطی کنترل شده که در آن لباس های محافظتی را می توان بدون آلوده شدن پیش از ورود به اتاق ایزوله پوشید.
3. برای فراهم کردن محیطی کنترل شده که در آن تجهیزات و وسایل را می توان از اتاق ایزوله بدون آلوده شدن محیط های اطراف انتقال داد.

سه طراحی امکان پذیر برای جریان هوا و کنترل آن وجود دارد که تفاوت آنها در روابط فشار بین اتاق انتظار با اتاق ایزوله و راهرو است.

طراحی شماره 1: اتاق انتظار منفی نسبت به هر دو اتاق ایزوله و راهرو

این طراحی دو مزیت دارد: نیازی به هوای ورودی و متعادل‌سازی با اتاق انتظار ندارد و اگر اتاق انتظار آلوده شود همچنان حائل فشاری بین اتاق انتظار و راهرو وجود دارد.

عیب آن این است که: از آنجایی که اتاق انتظار نسبت به راهرو منفی است، شانس آلوده شدن اتاق انتظار بیشتر است.  

طراحی شماره 2: اتاق انتظار مثبت نسبت به هر دو اتاق ایزوله و راهرو

این طراحی نیز دو مزیت دارد:  نیازی به خروج هوا و متعادل‌سازی با حساسیت اتاق انتظار نیست و از آنجایی که اتاق انتظار نسبت به راهرو مثبت است، احتمال آلوده شدن اتاق انتظار کمتر است.

عیب آن این است که: اگر اتاق انتظار آلوده شود، آلوده شدن اتاق ایزوله نیز محتمل است. بنابراین، این طراحی توصیه نمی‌گردد.  

طراحی شماره 3: اتاق انتظار در مجموع خنثی است؛ منفی نسبت به اتاق ایزوله و مثبت نسبت به راهرو

این طراحی بهترین ویژگی‌های دو طرح دیگر را شامل می‌شود. مزایا از این قرار است: از آنجایی که اتاق انتظار نسبت به راهرو مثبت است، شانس آلوده شدن اتاق انتظار کمتر است و اگر اتاق انتظار آلوده شود، هنوز هم حائل فشار بین اتاق انتظار و اتاق ایزوله وجود دارد. اشکال آن هزینه افزایش یافته و پیچیدگی کنترل و متعادل‌سازی آن است.

مانیتورینگ فشار اتاق

• کنترل پویای تفاضل فشار باید به طور منظم اتفاق بیفتد تا اطمینان حاصل شود که اتاق در فشار مناسب قرار دارد. دو شیوه رایج کنترل فشار تفاضلی 1) سنجش ردیابی جریان (flow tracking) و کنترل و 2) سنجش فشار تفاضلی (differential pressure) و کنترل می‌باشد. در سیستم ردیابی جریان، میزان جریان خروجی و ورودی «از» و «به» فضا سنجیده و کنترل می‌شود تا نفوذ و برون نشت مطلوب را ایجاد کند. 

• در سیستم فشار تفاضلی، فشار تفاضلی حقیقی بین اتاق ایزوله و راهرو با سنجش سرعت هوای وارد شده از طریق یک حفره در پوشش بین اتاق ایزوله و راهرو که توسط فشار تفاضلی ایجاد می‌شود به دست می‌آید. با این حال، میزان این فشار تفاضلی که بسیار کوچک است، از دیگر عوامل مانند اثرات انباشته شده سازه‌ای، اثرات آسانسوری، باد و غیره تأثیر می‌پذیرد و به همین جهت سنجش آن دشوار است.
• حسگرهای دقیق فشار فوق پایین تفاضلی وجود دارد اما هزینه آنها بسیار بالاست.
• قوانین مقرر کرده‌اند که روابط فشار هوا از اتاق ایزوله به اتاق انتظار یا راهروی مجاور توسط گِیج مکانیکی اندازه گیری شود. افت فشار هوا در امتداد فیلترها باید به وسیله اندازه‌گیری مکانیکی یا مانومتر سنجیده شود.
• اعمال فشار مناسب اتاق را می‌توان با استفاده از دود در محل درب‌ها که تقریباً یک‌چهارم اینچ باز نگه داشته می‌شوند تا جهت حرکت هوا دیده شود بررسی نمود. در هنگام بررسی این مورد باید دقت شود که درب ها حین آزمون حرکت نداشته باشند زیرا چرخشِ در، می‌تواند هوای بیشتری نسبت به تفاضل تهویه طراحی شده در اتاق جابه‌جا کند. این مهم پرواضح است که اگر نتوانید حرکت هوا را از طریق این روش تشخیص دهید، هیچ اعمال فشار عملی و مشخصی در اتاق وجود ندارد.

برای دسترسی به آموزش ویدیویی بیمارستان کلیک کنید

The post تهویه مطبوع در اتاق های ایزوله حفاظت شده بیمارستان appeared first on تاسیسات نوین.

• نصب تجهیزات میکروب کش ماوراءبنفش را روی یا نزدیک سقف برای تابش در هوای بالای اتاق در نظر داشته باشید. به یاد داشته باشید که این تجهیزات برای تقویت فیلترهای هپا به کار می‌رود؛ اما نمی‌تواند جایگزین آنها شود، زیرا اثرگذاری آن روی جریان هوایی محدود است.
• هوای ورودی باید طوری واقع شود که هوای تمیز ابتدا از روی کارکنان/ دیگران و سپس از روی بیماران عبور کند. توزیع هوا باید، در معرض قرارگیری کارکنان در برابر ترشحات تنفسی هوابرد بیماران عفونی را کاهش دهد.
• در داخل اتاق بیمار، هوای ورودی باید از طریق دیفیوزرهای سقفی واقع در نزدیک ورودی اتاق تأمین شود و هوای خروجی به سطوح پایین‌تر، حدود 6 اینچ بالای کف اتاق کشیده شود.
• داکت‌های خروج هوا باید از سیستم اگزاست عمومی ساختمان مستقل باشد تا خطر انتقال آلودگی را کم کند.
• هواکش را در نقطه‌ای از سیستم کانال قرار دهید تا مطمئن شوید کانال در طی حرکتش درون ساختمان تحت فشار منفی است.
• مجاری هوای جبرانی باید طوری قرار گیرد که هیچ هوای آلوده‌ای از نزدیک دسته‌های هوای خروجی یا هر گونه منبع آلاینده هوا به داخل سیستم هوای جبرانی کشیده نشود.
• مطمئن شوید که کانالهای هوای ورودی، مستقل از سیستم هوای ورودی معمول ساختمان هستند. اگر اشتراک داکت‌های تغذیه با دیگر اتاق‌های ایزوله اجتناب‌ناپذیر است، داکت‌ها را با فیلترهای هپا ترمینال تجهیز کنید. یک بگ فیلتر با راندمان بالا به عنوان پیش فیلتر برای محافظت از فیلتر هپا نصب کنید.

• سیستم‌های هوای ورودی و خروجی را طوری طراحی کنید که حجم ثابتی در سیستم داشته باشند.
• یک سیستم نظارت باید برای هشدار دادن هر گونه نقص فنی فراهم شود. ابزار دقیق اختلاف فشار را در نقطه‌ای مشهود بیرون از اتاق به همراه زنگ هشدار (قابل شنود) در صورت خرابی سیستم هوای ورودی/ اگزازست در نظر بگیرید.
• مطمئن شوید که اتاق‌ها برای برقراری بهتر اختلاف فشار کاملاً مسدود شده‌اند که نهایتاً بار روی دستگاه هوارسان را نیز کاهش می‌دهد. هوابندی را از طرق زیر تضمین کنید:
  • ساخت پنجره‌ها، درها و درگاه‌های ورودی و خروجی هوا به طور مناسب
  • اجرای سقف‌های لایه گچی که صیقلی و عاری از درز، شکاف و ترک باشد
  • مسدود کردن تمام شکاف‌های دیوارهای بالا و پایین سقف
  • کنترل نشتی‌ها و انجام هر گونه تعمیرات لازم
• تجهیزات خود بسته شونده را بر روی تمام درب‌های خروجی اتاق‌های AII با در نظر داشتن جهت گردش در با توجه به فشار اتاق نصب کنید. 
• یک روشویی کارکنان در اتاق انتظار تعبیه کرده و محافظت تنفسی برای افرادی که وارد این اتاق‌ها می‌شوند و کارکنانی که فاقد ایمنی نسبت به بیماری‌های هوابرد شایع (مثل عفونت ویروس سرخک یا آبله مرغان) فراهم کنید. 
• از اتاق دارای دستگاه تهویه دیواری استفاده نکنید مگر اینکه مشخص شود که تمام کنترل های مهندسی AII مورد نیاز فراهم شده است. 
• محیط را با عنوان اتاق ایزوله فشار منفی عنوان گذاری کنید.

 اتاق‌های اورژانس و پذیرش  

در محیط‌های عمومی بیمارستان مانند اتاق اورژانس، پذیرش و اتاق‌های انتظار، افراد که عفونت فعال در آنها تشخیص داده نشده ممکن است با دیگران به دلیل معاینه و درمان تماس داشته و آنها را آلوده کنند. احتمال عبور آلاینده‌های هوابرد از این اتاق‌ها با نگه داشتن اتاق تحت فشار منفی نسبت به محیط‌های اطراف کاهش می‌یابد. هوا مستقیماً به بیرون یا از طریق فیلترهای هپا با راندمان بالا از این اتاق‌ها خارج می‌شود.  

تاسیسات ایزوله فشار مثبت بیمارستان

اتاق‌های ایزوله فشار مثبت (کلاس P) نسبت به فشار محیط در فشار مثبت قرار دارند، به این معنا که جریان هوا باید از فضای «تمیزتر» به سمت فضای هم‌جوار (از طریق در یا دیگر بازشوها) حرکت کند. این کار از طریق سیستم HVAC و تأمین بیشتر هوا به داخل فضای «تمیزتر» به نسبت حذف مکانیکی هوا از آن فضا به دست می‌آید. کلاس P قابل تعمیم به تمام محیط‌های محافظتی که بیماران نوتروپنی (نارسایی ایمنی) و دارای ضعف سیستم ایمنی در آنها بستری هستند می‌باشد.

در دیاگرام شماتیک بالا، یک اتاق انتظار، مجاور اتاق بیمار تعبیه شده است. برای اتاق با فشار مثبت، هوا از اتاق ایزوله به اتاق انتظار و سپس به راهرو جریان می‌یابد. کنترل فشار از طریق تعدیل هوای ورودی و دمپرهای اگزاست بر اساس سیگنالی که از مبدل‌های واقع در داخل اتاق ایزوله داده می‌شود برقرار می‌گردد.

پیش‌نیازهای کنترل عفونت و تهویه برای اتاق‌های ایزوله عفونی “PE”  

از دستورالعمل‌های انجمن معماری آمریکا AIA به عنوان استانداردهای حداقلی در جایی که مقررات استانی یا محلی برای طراحی و ساخت سیستم‌های تهویه در بیمارستان‌های تازه‌ساز یا نوسازی شده وجود ندارد استفاده کنید. موارد پیشنهادی شامل موارد زیر است:

• اطمینان حاصل کنید که اتاق برای برقراری فشار مثبت طراحی شده است.
• فشار هوای مثبت بیش از 2.5 پاسکال (0.01 اینچ آب‌سنج) نسبت به راهرو ایجاد کنید. به طور ایده‌آل باید بیش از 8 پاسکال  (0.03 اینچ آب‌سنج) باشد.
• وقتی فیلتر هوای ورودی در حداکثر افت فشار است اتاق را برای برقراری ACH بیشتر از 12 یا 145 لیتر بر ثانیه بر بیمار (هر کدام که منجر به مقدار هوای بیشتری می‌شود) تهویه کنید.
• اتاق‌های کلاس P یا می تواند حاوی 100 درصد هوای تازه باشد یا از هوای بازگردش شده معمولا به نسبت 60 به 40 مخلوط هوای بیرون/ هوای بازگردش شده استفاده کرد. بر اساس تجربه، فشار هوا باید با وارد کردن 10 تا 15 درصد هوای اضافه، نسبت به اتاق‌های مجاور مثبت شود.
• فیلتراسیون هوای پیشنهادی برای اتاق‌های کلاس P، فیلتر HEPA با مشخصات (99.97% @ 0.3µm DOP) بر روی جهت ورودی است و روی جهت خروجی فیلتراسیونی نیاز نیست. فیلتر HEPA می تواند بر روی دستگاه هواساز قرار گیرد یا فیلترهای موضعی HEPA می تواند به کار رود.
• سیستم‌های UVGI گاهی اوقات با همراهی فیلترهای HEPA به کار می روند. هنگامی که تابشگر میکروب کش فرابنفش به عنوان کنترل تکمیلی به کار می‌رود، تجهیزات را 1) روی دیوار نزدیک سقف یا آویزان از سقف به عنوان واحد هوادهی بالادست 2) در داکت بازگشت هوا در محیط AII یا 3) در محیط‌های طراحی شده محصور یا اتاقک القای خلط نصب کنید.
• هوای ورودی باید طوری واقع شود که هوای تمیز ابتدا از روی تخت بیمار جریان یافته و از سمت مخالف اتاق خارج شود. توزیع هوا باید در معرض قرارگیری بیمار در برابر ترشحات تنفسی هوابرد حاضرین در اتاق را کاهش دهد.
• اتاق‌های فشار مثبت می توانند سیستم‌های تأمین هوای مشترک داشته باشند.

• دستگاه نمایشگر اختلاف فشار باید نصب شود تا اجازه خواندن فشار هوا در اتاق‌ها را بدهد و یک زنگ هشدار قابل شنود در صورت خرابی فن تعبیه گردد.
• مطمئن شوید که اتاق‌ها برای برقراری بهتر گرادیان فشار کاملاً مسدود شده‌اند که نهایتاً بار روی دستگاه هوارسان را نیز کاهش می دهد.
  • ساخت پنجره‌ها، درها و درگاه‌های ورودی و خروجی هوا به طور مناسب
  • اجرای سقف‌های لایه گچی که صیقلی و عاری از درز، شکاف و ترک باشد
  • مسدود کردن تمام شکاف‌های دیوارهای بالا و پایین سقف
  • کنترل نشتی‌ها و انجام هر گونه تعمیرات لازم
• سیستم‌های خود بسته شونده را روی درب‌های خروجی تمام اتاق‌های PE نصب کنید. تمام خروج‌های اضطراری (مانند پلکان فرار یا درهای اضطراری) در بخش‌های PE باید بسته نگه داشته شوند (به جز مواقع اضطراری) و مجهز به زنگ هشدار باشند.
• از استفاده از سیستم‌های جریان هوای خطی در اتاق‌های PE خودداری کنید.
• از اتاق دارای تهویه دیواری به عنوان اتاق PE خودداری کنید.
• یک حمام اختصاصی به همراه روشویی کارکنان در اتاق انتظار تعبیه کنید.

برای دسترسی به آموزش ویدیویی بیمارستان کلیک کنید

The post تاسیسات ایزوله فشار مثبت بیمارستان appeared first on تاسیسات نوین.

تاسیسات ایزوله عفونی بیمارستان

اتاق ایزوله عفونی ساخته می‌شود تا انتقال هوا از اتاق ایزوله به دیگر نواحی بیمارستان‌ها را به حداقل برساند. خطر آلوده شدن از طریق مسیر هوا تابعی از تراکم ذرات است. احتمال ورود ذره‌ای حامل یک ارگانیسم به داخل زخم باز با تراکم ذرات افزایش می‌یابد. با کاهش دادن تراکم، ما شانس عفونت و در نتیجه تعداد بیماران آلوده را کاهش می‌دهیم. 

چهار عامل اصلی بر تراکم ذرات در اطراف شخص داخل اتاق اثر می‌گذارد: 

1. تراکم ذرات اغلب با نرخ تولید ذرات در اتاق افزایش می‌یابد.
2. نسبت مقدار هوای تامین شده و خروجی به اندازه اتاق.
3. میزان فیلتراسیون هوای تأمین شده بر توانایی سیستم تهویه در ضعیف کردن تراکم ذرات هوای اتاق اثر می‌گذارد.
4. آشفتگی هوا و حرکت آن در اتاق می‌تواند ذرات را انتقال دهد، در نتیجه شیوه توزیع هوا بر تراکم موضعی اثر می‌گذارد.

سه ویژگی آخر ذکر شده از ویژگی های سیستم تهویه مطبوع هستند که می‎توانند برای محدود کردن اثر ذرات بکار روند. توصیه‎ها برای مهندسی کردن کنترل‎های مهار یا جلوگیری از گسترش آلودگی‎های هوابرد بر موارد زیر تمرکز دارند:  

1. تهویه کامل
2. پاک‌سازی هوا (فیلتراسیون اولیه و ثانویه)
3. تهویه مکشی موضعی (کنترل منبع)

تهویه کامل  

مؤثرترین شیوه کنترل عفونت، بو و آلودگی هوا در فضای بسته از طریق تهویه می‌باشد که نیازمند کنترل هم‌زمان چندین شرط است: 

1. نرخ تعویض هوا
2. گرادیان فشار مناسب با سطح ایزوله‌سازی
3. توزیع هوای مناسب در اتاق مورد تهویه
4. فیلتراسیون هوای با کیفیت بالا شامل فیلتراسیون مطلق
5. کنترل دقیق دما و رطوبت برای حصول اطمینان از برقراری آب‌وهوای موضعی مورد نظر

نرخ تعویض هوا

میزان تهویه تأمین شده برای بیمارستان‌ها نیازمند مصرف حجم زیادی از هوای تازه برای تضعیف و حذف آلاینده‌های تولید شده در فضاست. میزان تهویه بیمارستانی از طریق تعویض هوا بر ساعت (ACH) بیان می‌شود که مقیاسی است از اینکه هوا در یک فضای سرپوشیده با چه سرعتی با هوای خارج تعویض می‌شود. به طور مثال، اگر مقدار هوای ورودی و خروجی در یک ساعت معادل حجم کل فضا باشد، بیان می‌شود که فضا تحت یک تعویض هوایی در ساعت قرار گرفته است. نرخ گردش هوا از طریق واحدهای مناسب از جمله فوت مکعب بر دقیقه (CFM) و به صورت فرمول زیر بیان می‌شود. 

در این معادله

• Q نرخ گردش حجم هوای محاسبه شده است
• ACH تعداد تعویض هوا در ساعت است

برای تعیین گردش هوای مورد نیاز برای تهویه کافی یک فضا، بایستی ابتدا حجم آن فضا را محاسبه کرد. حجم هوای مورد نیاز را با ضرب حجم اتاق در نرخ تغییر هوا بر ساعت محاسبه کنید (فوت مکعب بر ساعت)

مطالعات انجام شده انستیتوی معماران امریکا (AIA) نشان می‎دهد تنها یک تغییر هوا با هوای تازه می‌تواند 63% ذرات معلق در هوای اتاق را حذف سازد. اگر سیستم تهویه‎ای بتواند 10 تغییر هوایی بر ساعت (ACH) اجرا کند، 14 دقیقه برای حذف 90% آلاینده‌های هوابرد داخل یک اتاق و 28 دقیقه برای حذف 99% آنها زمان لازم است؛

بنابراین افزایش مقدار تغییرات هوای تازه بر ساعت برای پاک‌سازی آلاینده‌های هوابرد مؤثر است. به هر حال، نرخ تغییر هوای بالاتر (> 20 ACH) ممکن است موجب آشفتگی شود و هزینه تهویه نیز خیلی زیاد خواهد بود. در نتیجه، مقدار متعادل پیشنهادی 12 ACH مطرح شده است که زمانی که فیلترها به حداکثر افت فشار خود می‌رسند قابل دستیابی است.

نرخ تعویض هوا در استانداردهای محلی یا بین المللی مشخص میشود. این استانداردها معمولاً در طراحی اعمال می‌شود و نه بهره برداری. بر اساس دانش علمی و قضاوت حرفه‎ای منعکس شده در آیین نامه های موسسه اشری و مؤسسه استانداردهای ملی آمریکا (ANSI) الزامات طراحی برای روابط تهویه و فشار در مکان‎های بیمارستانی توسعه پیدا کرده اند. بیمارستان‎های بدون استاندارد تهویه مشخص باید از استاندارد 62 تهویه ANSI/ASHRAE برای کیفیت هوای مطلوب فضای داخلی پیروی کنند یا در غیر این صورت در نبود میزان هوای تأمین شده بر ساعت ، دستورالعمل های زیر قابل استفاده است:  

• برای فضای کنترل شده تحت فشار منفی، خروجی هوا 10 تا 15 درصد بیش از هوای تأمین شده
• برای فضای کنترل شده تحت فشار مثبت، خروجی هوا 10 تا 15 درصد کمتر از هوای تأمین شده

کنترل فشار اتاق در تاسیسات ایزوله عفونی بیمارستان

اعمال فشار داخل اتاق عاملی حیاتی در نظارت بر یک بیمارستان است به این دلیل که به میزانی زیاد بر کنترل‌پذیری محیط اثر می‌گذارد. اگر فشار داخل ساختمان منفی شود و فیلترهای تهویه بدرستی عمل نکنند، هوای مرطوب و کثیف می‌تواند از طریق شکاف‌ها و بازشوها به ساختمان وارد شود. این هوا کاملاً غیر تهویه است و می‌تواند موجبات رشد کپک را فراهم کند (مثل رطوبت، هاگ و مواد مغذی)  

ایجاد گرادیان فشار اتاق با کنترل کیفیت و کمیت هوای ورودی و خروجی، برقراری تفاوت فشار هوا بین محیط‎های مجاور و طراحی الگوهای جریان هوا برای اهداف بالینی خاص به دست می‎آید.

اتاق های ایزوله فشار منفی 

قاعده اولیه اعمال فشار برای کنترل آلاینده های میکروبی، اطمینان حاصل کردن از جریان یافتن هوا از محیطهای با آلودگی کمتر به محیط های با آلودگی بیشتر است. به طور مثال هوا در داخل یک اتاق ایزوله عفونی، باید از راهروها به داخل اتاق ایزوله جریان یابد تا از انتشار آلاینده های هوابرد از اتایق ایزوله به دیگر محیط ها جلوگیری شود. علت این طراحی نابودسازی انتشار آلاینده ها و پاتوژن های عفونی به محیط اطراف از طریق مسیر هوایی است این حالت را می توان به تمام اتاق های ایزوله عفونی که بیماران مشکوک به داشتن عفونت در آنها بستری هستند تعمیم داد.

شماتیک بالا قرارگیری جریان هوای تهویه را برای اتاق ایزوله منفی نشان می دهد.  یک اتاق انتظار برای فراهم کردن هوابند (air-lock) بین بیمار عفونی و فضای عمومی، جنب اتاق بیمار طراحی شده است. هوا از اتاق انتظار به اتاق ایزوله جریان خواهد یافت. کنترل فشار از طریق تعدیل هوای تامین شده و دمپرهای اگزاست بر اساس سیگنالی که از مبدل های واقع در داخل اتاق ایزوله داده می شود برقرار می گردد.

پیش نیازهای کنترل عفونت در تاسیسات ایزوله عفونی بیمارستان

از دستورالعمل های انجمن معماری آمریکا AIA به عنوان استانداردهای حداقلی در جایی که مقررات استانی یا محلی برای طراحی و ساخت سیستم های تهویه در بیمارستان های تازه ساز یا نوسازی شده وجود ندارد استفاده کنید.

موارد پیشنهادی شامل موارد زیر است:

1. مطمئن شوید اتاق های ایزوله عفونی با برقراری فشار منفی طراحی شده اند.
2. فشار هوای داخل حداقل 2.5 پاسکال (0.01 اینچ آب سنج) نسبت به فشار هوای داخل راهرو فشار منفی باشد.
3. این کار از طریق سیستم اگزاست مجزایی که برای حذف حداقل 15% هوای بیشتر از هوای میکاپف سایزبندی شده به دست می آید.
4. فشار هوا را از طریق مانومترهای روی درب اتاق یا با یک مکانیزم کنترل تصویری موقت، در فواصل زمانی معین، ترجیحا روزانه کنترل کنید.
5. مقدار تهویه را درحدود حداقل 10-ACH برای فضاهای جدید بهمراه سیستم فیلتراسیون با راندمان بالا تامین کنید.
6. فیلتراسیون هوای پیشنهادی برای اتاق های ایزوله عفونی، با راندمان بالای 90% است.
7. گردش مجدد هوای خروجی برای اتاق های ایزوله عفونی توصیه نمی شود. هوای آلوده باید به بیرون و دور از هواکش ها و محیط های شلوغ هدایت شود. در هر صورت، در جایی که گردش مجدد در بعضی شرایط قابل قبول است، فیلترهای HEPA قادر به حذف آلاینده های هوابرد باید بر روی بخش تامین به کار گرفته شود.

تخلیه پسماندها نباید برای افراد خارج یا کارکنان کنترل کننده این سیستم ها خطری ایجاد کند. بطور مثال در کلینیک های بیماری سل، هوا اغلب از طریق فیلتر هپا، فیلتر شده و پیش از خروج به فضای بیرون در معرض UVGI قرار می گیرد.

برای دسترسی به آموزش ویدیویی بیمارستان کلیک کنید 

The post تاسیسات ایزوله عفونی بیمارستان appeared first on تاسیسات نوین.

1. نیاز به محدود کردن جابجایی هوا به داخل و بین بخش های مختلف
2. نیازمندی‎های خاص تهویه و فیلتراسیون برای ضعیف کردن و کاهش آلودگی در قالب بو، میکرو ارگانیزم های هوازی، ویروس‎ها و مواد شیمیایی و رادیواکتیو خطرناک. تاثیرگذاری تهویه برای برقراری کیفیت هوای مناسب داخل ساختمان بسیار اهمیت دارد.
3. الزامات متفاوت دمایی و رطوبتی برای قسمت های مختلف و کنترل دقیق شرایط محیطی
4. پیچیدگی طراحی برای به حداقل رساندن ریسک انتقال پاتوژن‌های هوازی و حفاظت از محیطی استریل و تسکین‌دهنده برای بیماران و کارکنان

این الزامات نیازمند مقادیر بسیار زیاد هوای بیرون به همراه مراقبت چشمگیر از این تهویه هوا شامل خنک سازی، رطوبت زدایی، حرارت‎دهی مجدد، رطوبت‎دهی و فیلتراسیون است. 

 کنترل عفونت در طراحی تاسیسات بیمارستان‌

 در یک محیط بیمارستانی، اغلب تمرکز بالایی بر میکرو ارگانیسم های خطرناک وجود دارد. از دیدگاه کنترل عفونت، هدف اصلی طراحی بیمارستان قرار دادن بیمار در وضعیت بدون خطر عفونت در زمان بستری است.  نیازهای فنی خاص این موضوع، بهداشت، قابل اطمینان بودن، ایمنی و مسائل وابسته به انرژی است.

عفونت‌ها که می‌توانند حاصل فعالیت‌ها و رویه‌هایی که درون بیمارستان اتفاق می‌افتند باشند، بسیار نگران‌کننده‎اند. سه راه اصلی مسبب عفونت شامل تماس، تراوش و انتقال هوایی است که کاملاً از طراحی اتاق و شاخص‌های سازه‌ای سرچشمه می‌گیرند. 

سرایت تماسی 

سرایت تماسی مهم‌ترین و رایج‌ترین شیوه انتقال عفونت است (بیمارستانی). این مورد می‌تواند به انتقال تماسی مستقیم و غیرمستقیم تقسیم‌بندی شود. 

1- سرایت تماسی مستقیم شامل تماس مستقیم بدن به بدن برای انتقال میکرو ارگانیسم ها از فرد آلوده به میزبان مستعد پذیرش است.  

2- سرایت تماسی غیرمستقیم شامل آلوده سازی اشیا (مانند ابزارها و لباس ها) توسط فرد آلوده است.  

 سرایت تراوشی

 سرایت تراوشی زمانی اتفاق می افتد که فرد آلوده تراوشاتی حاوی میکرو ارگانیسم هایی تولید می‌کند که در فاصله ای کوتاه در هوا به پیش رفته و بر روی غشای مخاطی پشت پلک، مخاط بینی یا دهان میزبان نشست می‌کنند. تراوشات در هوا معلق باقی نمی‎مانند، بنابراین هواسازی و تهویه برای پیشگیری از سرایت تراوشی نیاز نمی باشد. (انتقال تراوشی را با انتقال هوابرد اشتباه نگیرید) سرفه، عطسه و صحبت کردن فرد می‌تواند تولید تراوشات کند. دیگر رویه ها مثل مکش و برونوسکوپی نیز منبع تراوشات هستند.  

 سرایت از طریق هوا 

سرایت از طریق هوا زمانی رخ می‌دهد که ریزقطرات عفونی یا ذرات گردوغبار عوامل عفونت‌زا را منتشر می‌کنند.

• ریزقطرات عفونی، سرعت بالایی که سرفه و عطسه ریزقطرات را از مجاری تنفسی بیرون می‎رانند باعث ورود تعداد زیاد باکتری و ویروس به هوا در قالب ریزقطرات کوچکتر می‌شود. این ریزقطرات به سرعت در هوا تبخیر می‎شوند و باقیمانده‎ای معمولاً به قطر 5 میکرومتر یا کوچکتر باقی می‎گذارند. این ریزقطرات عفونی به کندی فرونشست می‌کنند، در نتیجه در فضاهای پر ازدحام معلق باقی مانده و در جریان‎های هوایی گردش می‌کنند تا زمانی که به طور مکانیکی توسط سیستم تهویه حذف شوند. کنترل عوامل محیطی (از جمله هواسازها و تهویه) برای جلوگیری از انتقال هوابرد میکرو ارگانیزم های بیمارستانی ضروری است.
• ذرات گردوغبار، ذراتی که توسط عوامل عفونت‌زا آلوده شده اند می‌توانند به عنوان منبعی قادر به ایجاد شیوع عفونت عمل کنند، حتی پس از خروج بیمار آلوده که پاتوژن ها از او نشئت گرفته بوده‎اند. ذرات گردوغبار زمانی آلوده می‎شوند که بزاق و دیگر ترشحات عفونت‎زای معلق در هوا به عنوان ذرات با گردوغبار محیطی مخلوط می‎شوند.

اتاق‌های ایزوله در طراحی تاسیسات بیمارستان‌

بیمار آلوده می‌تواند محیط را آلوده کند. یک اتاق مجزا با هواساز و تهویه مناسب اهمیت خاصی در جلوگیری از انتقال مستقیم یا غیرمستقیم تماسی و همچنین کاهش خطر انتقال هوابرد میکرو ارگانیسم ها از بیمار مبدأ به بیماران مستعد پذیرش در بیمارستان‌ها دارد. به این مورد اغلب در واژه شناسی پزشکی «اتاق ایزوله» گفته می‌شود.  

دو نوع اتاق ایزوله وجود دارد: 1) اتاق‌های ایزوله عفونی (AII) و 2) اتاق‌های ایزوله محافظت شده (PE)

1. اتاق‌های ایزوله عفونی به ایزوله بیماران آلوده با ارگانیسم‌های منتشر شده توسط ریزقطرات عفونی با قطر کمتر از 5 میکرومتر گفته می‌شود. این مورد شامل بیمارانی می‌شود که از سرخک، آبله مرغان و سل رنج می‌برند. دیگر محیط‌ها شامل: بخش اورژانس، بخش مراقبت‌های خاص (بزرگسالان، اطفال و نوزادان) و محیط‌های درمانی؛ مانند اتاق‌های برونوسکوپی می‌باشد. 
2. اتاق‌های ایزوله محافظت شده محیط‎های مخصوصی هستند که بیماران تحت پیوند سلول‎های بنیادی خونساز آلوژنیک (HSCT) در آنها قرار می‌گیرند. بیمارانی که مکانیزم‎های ایمنی آنها ناکافی به دلیل نارسایی‎های ایمنی (مثل عفونت ویروس نقص ایمنی انسان (HIV) یا سندروم نقص ایمنی مادرزادی)، بیماری‎های مزمن (مانند دیابت، سرطان، شیمی درمانی، آمفیزم و نارسایی قلبی) یا درمان‎های مهارکننده سیستم ایمنی (مثل پرتودرمانی، پیوند اعضا، شیمی درمانی سمیت سلولی، تجویز داروی ضد رد پیوند و استروئیدها) است نیز در محیط‎های حفاظت شده قرار می‌گیرند.

طبقه بندی‎های فوق چگونه بر طراحی تاسیسات بیمارستان اثر می‎گذارد؟ 

• عامل تمایزدهنده بین اتاق‌های AII و PE روابط مرتبط با فشار است.
• محیط‎های محافظت شده (PE) به نسبت فضاهای مجاور، تنظیمات فشار هوای مثبت دارند. این محیط‌ها نیازمند تغییر هوای مداوم (>12 در ساعت) و مستلزم عبور تمام هوای تأمین شده از فیلتر HEPA (فیلتر هوا با بازدهی بالا) هستند.
• اتاق‌های ایزوله که بیماران عفونی را در خود جای می‎دهند (AII) باید در فشار منفی نگه داشته شوند. این محیط‌ها نیازمند تغییر هوای مداوم (>12 در ساعت) و مستلزم خروج هوای تأمین شده بدون گردش مجدد می‎باشند.

 هر دوی این فضاها نیازمند مانیتورینگ هم‌راستا هستند تا باقی ماندن در فشار تعیین ‎شده تضمین شود. درهای اتاق‌ها باید خود بسته شونده باشند و دیوارها، پنجره‌ها، سقف، کف و شکاف‌ها کاملاً مسدود شوند. به این جزئیات در بخش 2 این مطلب اشاره خواهد شد.

برای دسترسی به آموزش ویدیویی بیمارستان کلیک کنید 

The post طراحی تاسیسات بیمارستان appeared first on تاسیسات نوین.