هوای انتقالی (ورودی/خروجی) با فلش‌های آبی مشخص می‌شود. اتاق‌های نام گذاری نشده در دیاگرام بالا می‌تواند آزمایشگاه‌ها باشند که معمولاً هودهای مستقل یا سیستم‌های تهویه مجزا دارند. در غیر این صورت، آنها عموماً به عنوان نواحی با فشار (- -) طراحی می‌شوند.

توزیع هوا در تاسیسات بیمارستان

در تهویه هوای سنتی هوای فیلتر شده معمولاً از سقف توزیع و هوای برگشتی از سقف در سمت دیگر اتاق جمع‌آوری می‌شود. در موقعیت‌های خاص بیمارستانی (به طور مثال اتاق‌های عمل، اتاق‌های زایمان، آزمایشگاه‌های سوندگذاری، آنژیوگرافی و اتاق‌های با فیلتر HEPA برای بیماران نقص ایمنی) جهت حرکت هوا باید کنترل شود. هوا از طریق دریچه سقفی در فضای ورودی وارد و از طریق دریچه واقع در حداقل 6 اینچ بالاتر از کف خارج یا بازگشت داده می‌شود. این چینش، حرکت پایین رونده هوای تمیز از نواحی تنفسی و کاری به سمت ناحیه آلوده کف را برای خروج فراهم می‌کند.  

شکل پایین، ورود هوای با سرعت کم نزدیک سقف در ورودی اتاق و عبور آن از اتاق بیمار و خروج یا بازگشت آن نزدیک زمین جلوی تخت بیمار را نشان می‌دهد. در نتیجه الگوی جریان هوایی برقرار می‌شود که به حرکت میکروارگانیسم‌ها از بدن بیمار به هوای بازگشتی کمک می‌کند تا از استنشاق باکتری توسط کارکنان یا ملاقاتی‌ها در بیمارستان جلوگیری شود.

در این شرایط از دیفیوزرهای جریان آرام استفاده میشود. این دیفیوزرهای هوا مقادیر زیاد هوا را می‌کِشند، مخلوط خوبی فراهم می‌کنند، از جریان بالارونده جلوگیری کرده و جریان خطی هوا را فراهم می‌کنند که اتاق ایزوله را از ذرات هوابرد ناخواسته تخلیه می‌کند. دیفیوزر باید دور از تخت بیمار و ترجیحاً در نقطه‌ای که کارکنان یا ملاقاتی‌ها به اتاق وارد می‌شوند قرار گیرد. دیفیوزر را مستقیماً بالای تخت بیمار قرار ندهید زیرا منجر به جریان هوای ناخوشایند به سمت بیمار می‌شود.  

جریان خطی هوا در تاسیسات بیمارستان

دیگر مکانیزم‌های توزیع هوا در فضاهای کاملاً تمیز در بیمارستان‌ها، توزیع جریان هوای خطی یا یک‌سویه است.  سیستم‌های تهویه جریان هوای خطی برای حرکت دادن هوا در یک مسیر منفرد با خطوط جریان موازی طراحی شده است که غالباً از طریق مجموعه‌ای از فیلترهای هپا در امتداد یک دیوار یا در سقف اتفاق می‌افتد. سیستم‌های جریان خطی از گریل‌های تهویه در سرتاسر سقف یا دیوار جانبی با مقادیر جریان هوای مشخص استفاده می‌کنند تا جریان یکنواخت پیوسته‌ای از هوا را در سرتاسر اتاق ایجاد کنند، مشابه با جریان ملایم و یکنواخت از یک شیر آب در مقابل جریانی که آب از شیر به بیرون پاشیده می‌شود.  

توزیع جریان خطی نیازمند حجم بسیار زیاد جریان هواست و برای سرعت 20 ft/min طراحی شده است. این رویکرد تک جهته، جریان هوا را بهبود بخشیده و آشفتگی هوا را به حداقل می‌رساند و اطمینان حاصل می‌کند که هر گونه آلودگی تولید شده در محیط به سرعت و به طور مؤثر حذف شود. سیستم‌های جریان خطی اغلب در اتاق‌های عمل برای کمک به کاهش خطر عفونت‌های هوابرد مختص فضاهای بیمارستانی به کار می‌رود.  

فیلتراسیون هوا در تاسیسات بیمارستان

تمام هوایی که به داخل تاسیسات بیمارستان کشیده می‌شود تا اندازه‌ای آلوده خواهد شد. این مسئله معمولاً پذیرفته است که ذرات هوابرد (ذرات جامد، مایعات، فوم‌ها، دود و باکتری) بزرگ‌تر از 5 میکرون اغلب به سرعت از هوا جدا شده و روی سطوح افقی قرار می‌گیرند. ذرات هوابردی که کوچک‌تر از 5 میکرون باشند (به خصوص ذرات کوچک‌تر از 2 میکرون) اغلب به آهستگی از هوا جدا شده و برای مدت طولانی‌تری معلق (هوابرد) باقی می‌مانند.

نگرانی‌ها برای مسئله عفونت‌های بیمارستانی راهکارهای فیلتراسیون را به عنوان ابزار اصلی کنترل عفونت در خط مقدم قرار داده است. پنج روش فیلتراسیون در تاسیسات بیمارستان وجود دارد:

1. الک کردن- ذرات در هوا بزرگ‌تر از روزنه‌های بین الیاف فیلتر هستند. این تکنیک برای حذف کلی ذرات بزرگ مناسب است. راندمان فیلتراسیون پایین است.
2. جداسازی برخوردی- ذرات با الیاف فیلتر برخورد نموده و به الیاف گیر می‌کنند. الیاف را می‌توان با مواد چسبنده اندود. راندمان فیلتراسیون پایین است.
3. گیرش- ذرات وارد فیلتر شده و محبوس شده و به الیاف فیلتر گیر می‌کنند. راندمان فیلتراسیون متوسط است.
4. انتشار- ذرات کوچک با حرکتی نامنظم با الیاف فیلتر برخورد کرده و به آنها گیر می‌کنند. راندمان فیلتراسیون بالا است.
5. الکترواستاتیکی- ذرات دارای بار الکترواستاتیک منفی به الیاف با بار مثبت گیر می‌کنند. راندمان فیلتراسیون بالا است.

تمام فضاهای عمومی بیمارستان‌ها ملزم به داشتن دو مخزن از فیلترها هستند؛ یک پیش فیلتر 30% (ASHRAE  52.1) و فیلتر نهایی 90%.  در صورتی که فیلتر نهایی به درستی نصب و راه‌اندازی شده و مشروط بر اینکه اطراف فیلتر مسیر انحرافی وجود ندارد، راندمان دو مخزن فیلتر برای حذف ذرات با قطر 1 تا 5 میکرومتر 100% است. سیستم فیلتراسیون در بیشتر بخش‌های بستری سرپایی بیمارستانی و محیط اتاق عمل کفایت می‌کند.  

یک مقیاس رایج برای عملکرد فیلتر، گزارش حداقل راندمان فیلتر (MERV) است که سنجشی بر اساس شیوه تست طراحی شده توسط اشری می‌باشد. درجه‌بندی MERV بیان می‌کند که توانایی فیلتر برای گرفتن ذرات با قطر بین 0.3 و 10 میکرون چه میزان است. مقدار بیشتر MERV نشان‌دهنده فیلتراسیون بهتر است، بنابراین یک فیلتر MERV-13 بهتر از فیلتر MERV-8 عمل می‌کند. در بیمارستان‌ها فیلتر نهایی MERV-14 رضایت‌بخش است.

فیلترهای هپا در تاسیسات بیمارستان 

فیلترهای هپا راندمان حداقل ابتدایی 99.97% برای حذف ذرات با سایز 0.3 میکرون دارند. این یک نقطه بحرانی است زیرا این فیلترها برای حذف کپک و باکتری استفاده می‌شوند که معمولاً وقتی هوابرد هستند 1 تا 5 میکرون اندازه دارند و همین‌طور ذرات ویروسی که اندازه آنها کوچک‌تر از میکرون است (به عنوان مثال، هاگ‌های آسپرژیلوس 2.5 تا 3 میکرومتر قطر دارند).  هر فیلتر هپا به طور مجزا در کارخانه تست می‌شود تا متابعت آن از این استاندارد تأیید شود. همچنین می‌توان آنها را به صورت میدانی نیز آزمایش نمود تا پیروی آنها از الزامات کارایی مورد تأیید قرار گیرد.  

این فیلترها باید در بخش های زیر در تاسیسات بیمارستان به کار گرفته شود:  

1. بر روی توزیع هوای ورودی اتاق‌های محافظتی PE
2. بر روی هوای بازگشتی اتاق‌های ایزوله عفونی هنگامی که هوا درون فضا بازگردش می‌شود تا ACH افزایش یابد و در عین حال نیاز به خروجی کل را کاهش می‌دهد. به طور ایده‌آل اتاق‌های ایزوله عفونی باید برای 100% هوای تازه و خروجی طراحی گردند.
3. بر روی هواکش اتاق‌های ایزوله عفونی و هودهای موضعی هنگامی که خروج هوا به بیرون عملی نیست یا هواکش نزدیک یک دریچه ورود هوا قرار دارد. (به نکته پایین رجوع شود)
4. وقتی ساختار تاسیسات بیمارستان بازگردش هوا از اتاق ایزوله به دیگر بخش‌های ساختمان را اجبار می‌کند.

نکته- دستورالعمل‌ها  فیلتر شدن با هپا را برای هوای خروجی از اتاق ایزوله عفونی پیش از تخلیه شدن به فضای بیرون الزام نمی‌کنند مگر آنکه احتمال این وجود داشته باشد که هوای خروجی بتواند مجدد به سیستم بازگردد. با این وجود، همیشه احتمال ورود مجدد هوای خروجی تحت شرایط باد و اقلیمی وجود دارد. بنابراین فیلتر کردن تمام هوای خروجی ترجیح داده می‌شود.  

نگهداری فیلتر هپا در تاسیسات بیمارستان 

کارآمدی سیستم فیلتراسیون بستگی به تراکم فیلترها دارد که افت فشار ایجاد نشود و این کار با فن‌های قوی‌تر و کارآمدتر جبران شود تا جریان هوا حفظ گردد. وقتی فیلترهای هپا در کاربری با کنترل عفونت به کار می‌رود ضروری است که برنامه تعمیر و نگهداری دقیقی صورت گیرد. برای عملکرد بهینه حیاتی است که: 

1. فیلترهای هپا طوری نصب شوند که فیلتر در محل کاملاً محکم شود تا از عبور هوای آلوده جلوگیری شود.
2. فیلترهای هپا پس از نصب و سپس هر شش ماه در محل تست شوند تا عملکرد آنها با راندمان طراحی تأیید شود.
3. فیلترهای هپا به طور مستمر با مانومتر یا دیگر تجهیزات مشخص کننده فشار نظارت شوند و مطابق با توصیه سازنده و اقدامات تعمیر و نگهداری پیش گیرانه استاندارد تعویض گردند.

فیلترهای هپا آیتمی با بودجه سنگین هستند. برای بالا بردن طول عمر فیلتر و کاهش هزینه‌های تعویض، به شدت توصیه می‌شود که پیش از هپا از پیش فیلتر استفاده شود. مطالعات نشان داده که یک پیش فیلتر با راندمان پایین می‌تواند عمر فیلتر هپا را تا 25% افزایش داده، در حالی که اضافه کردن فیلترهای متوسط با راندمان بالاتر مانند فیلتر MERV 14 با مشخصات (95% by ASHRAE 52.1 dust spot test) عمر فیلتر هپا را تا حد 90% افزایش می‌دهد. این مفهوم که «فیلتراسیون تدریجی» نامیده می‌شود به فیلترهای هپا در فضاهای مراقبت‌های ویژه اجازه می‌دهد تا برای 10 سال یا بیشتر مورد استفاده قرار گیرند. راندمان فیلتر هپا با تست ذرات دی اکتیل فتالات (DOP) با استفاده از ذراتی با 0.3 میکرومتر قطر کنترل می‌شود. 

برای دسترسی به آموزش ویدیویی بیمارستان کلیک کنید

The post جریان هوا و فیلتراسیون در تاسیسات بیمارستان appeared first on تاسیسات نوین | آموزش طراحی تاسیسات مکانیکی ساختمان.

• نصب تجهیزات میکروب کش ماوراءبنفش را روی یا نزدیک سقف برای تابش در هوای بالای اتاق در نظر داشته باشید. به یاد داشته باشید که این تجهیزات برای تقویت فیلترهای هپا به کار می‌رود؛ اما نمی‌تواند جایگزین آنها شود، زیرا اثرگذاری آن روی جریان هوایی محدود است.
• هوای ورودی باید طوری واقع شود که هوای تمیز ابتدا از روی کارکنان/ دیگران و سپس از روی بیماران عبور کند. توزیع هوا باید، در معرض قرارگیری کارکنان در برابر ترشحات تنفسی هوابرد بیماران عفونی را کاهش دهد.
• در داخل اتاق بیمار، هوای ورودی باید از طریق دیفیوزرهای سقفی واقع در نزدیک ورودی اتاق تأمین شود و هوای خروجی به سطوح پایین‌تر، حدود 6 اینچ بالای کف اتاق کشیده شود.
• داکت‌های خروج هوا باید از سیستم اگزاست عمومی ساختمان مستقل باشد تا خطر انتقال آلودگی را کم کند.
• هواکش را در نقطه‌ای از سیستم کانال قرار دهید تا مطمئن شوید کانال در طی حرکتش درون ساختمان تحت فشار منفی است.
• مجاری هوای جبرانی باید طوری قرار گیرد که هیچ هوای آلوده‌ای از نزدیک دسته‌های هوای خروجی یا هر گونه منبع آلاینده هوا به داخل سیستم هوای جبرانی کشیده نشود.
• مطمئن شوید که کانالهای هوای ورودی، مستقل از سیستم هوای ورودی معمول ساختمان هستند. اگر اشتراک داکت‌های تغذیه با دیگر اتاق‌های ایزوله اجتناب‌ناپذیر است، داکت‌ها را با فیلترهای هپا ترمینال تجهیز کنید. یک بگ فیلتر با راندمان بالا به عنوان پیش فیلتر برای محافظت از فیلتر هپا نصب کنید.

• سیستم‌های هوای ورودی و خروجی را طوری طراحی کنید که حجم ثابتی در سیستم داشته باشند.
• یک سیستم نظارت باید برای هشدار دادن هر گونه نقص فنی فراهم شود. ابزار دقیق اختلاف فشار را در نقطه‌ای مشهود بیرون از اتاق به همراه زنگ هشدار (قابل شنود) در صورت خرابی سیستم هوای ورودی/ اگزازست در نظر بگیرید.
• مطمئن شوید که اتاق‌ها برای برقراری بهتر اختلاف فشار کاملاً مسدود شده‌اند که نهایتاً بار روی دستگاه هوارسان را نیز کاهش می‌دهد. هوابندی را از طرق زیر تضمین کنید:
  • ساخت پنجره‌ها، درها و درگاه‌های ورودی و خروجی هوا به طور مناسب
  • اجرای سقف‌های لایه گچی که صیقلی و عاری از درز، شکاف و ترک باشد
  • مسدود کردن تمام شکاف‌های دیوارهای بالا و پایین سقف
  • کنترل نشتی‌ها و انجام هر گونه تعمیرات لازم
• تجهیزات خود بسته شونده را بر روی تمام درب‌های خروجی اتاق‌های AII با در نظر داشتن جهت گردش در با توجه به فشار اتاق نصب کنید. 
• یک روشویی کارکنان در اتاق انتظار تعبیه کرده و محافظت تنفسی برای افرادی که وارد این اتاق‌ها می‌شوند و کارکنانی که فاقد ایمنی نسبت به بیماری‌های هوابرد شایع (مثل عفونت ویروس سرخک یا آبله مرغان) فراهم کنید. 
• از اتاق دارای دستگاه تهویه دیواری استفاده نکنید مگر اینکه مشخص شود که تمام کنترل های مهندسی AII مورد نیاز فراهم شده است. 
• محیط را با عنوان اتاق ایزوله فشار منفی عنوان گذاری کنید.

 اتاق‌های اورژانس و پذیرش  

در محیط‌های عمومی بیمارستان مانند اتاق اورژانس، پذیرش و اتاق‌های انتظار، افراد که عفونت فعال در آنها تشخیص داده نشده ممکن است با دیگران به دلیل معاینه و درمان تماس داشته و آنها را آلوده کنند. احتمال عبور آلاینده‌های هوابرد از این اتاق‌ها با نگه داشتن اتاق تحت فشار منفی نسبت به محیط‌های اطراف کاهش می‌یابد. هوا مستقیماً به بیرون یا از طریق فیلترهای هپا با راندمان بالا از این اتاق‌ها خارج می‌شود.  

تاسیسات ایزوله فشار مثبت بیمارستان

اتاق‌های ایزوله فشار مثبت (کلاس P) نسبت به فشار محیط در فشار مثبت قرار دارند، به این معنا که جریان هوا باید از فضای «تمیزتر» به سمت فضای هم‌جوار (از طریق در یا دیگر بازشوها) حرکت کند. این کار از طریق سیستم HVAC و تأمین بیشتر هوا به داخل فضای «تمیزتر» به نسبت حذف مکانیکی هوا از آن فضا به دست می‌آید. کلاس P قابل تعمیم به تمام محیط‌های محافظتی که بیماران نوتروپنی (نارسایی ایمنی) و دارای ضعف سیستم ایمنی در آنها بستری هستند می‌باشد.

در دیاگرام شماتیک بالا، یک اتاق انتظار، مجاور اتاق بیمار تعبیه شده است. برای اتاق با فشار مثبت، هوا از اتاق ایزوله به اتاق انتظار و سپس به راهرو جریان می‌یابد. کنترل فشار از طریق تعدیل هوای ورودی و دمپرهای اگزاست بر اساس سیگنالی که از مبدل‌های واقع در داخل اتاق ایزوله داده می‌شود برقرار می‌گردد.

پیش‌نیازهای کنترل عفونت و تهویه برای اتاق‌های ایزوله عفونی “PE”  

از دستورالعمل‌های انجمن معماری آمریکا AIA به عنوان استانداردهای حداقلی در جایی که مقررات استانی یا محلی برای طراحی و ساخت سیستم‌های تهویه در بیمارستان‌های تازه‌ساز یا نوسازی شده وجود ندارد استفاده کنید. موارد پیشنهادی شامل موارد زیر است:

• اطمینان حاصل کنید که اتاق برای برقراری فشار مثبت طراحی شده است.
• فشار هوای مثبت بیش از 2.5 پاسکال (0.01 اینچ آب‌سنج) نسبت به راهرو ایجاد کنید. به طور ایده‌آل باید بیش از 8 پاسکال  (0.03 اینچ آب‌سنج) باشد.
• وقتی فیلتر هوای ورودی در حداکثر افت فشار است اتاق را برای برقراری ACH بیشتر از 12 یا 145 لیتر بر ثانیه بر بیمار (هر کدام که منجر به مقدار هوای بیشتری می‌شود) تهویه کنید.
• اتاق‌های کلاس P یا می تواند حاوی 100 درصد هوای تازه باشد یا از هوای بازگردش شده معمولا به نسبت 60 به 40 مخلوط هوای بیرون/ هوای بازگردش شده استفاده کرد. بر اساس تجربه، فشار هوا باید با وارد کردن 10 تا 15 درصد هوای اضافه، نسبت به اتاق‌های مجاور مثبت شود.
• فیلتراسیون هوای پیشنهادی برای اتاق‌های کلاس P، فیلتر HEPA با مشخصات (99.97% @ 0.3µm DOP) بر روی جهت ورودی است و روی جهت خروجی فیلتراسیونی نیاز نیست. فیلتر HEPA می تواند بر روی دستگاه هواساز قرار گیرد یا فیلترهای موضعی HEPA می تواند به کار رود.
• سیستم‌های UVGI گاهی اوقات با همراهی فیلترهای HEPA به کار می روند. هنگامی که تابشگر میکروب کش فرابنفش به عنوان کنترل تکمیلی به کار می‌رود، تجهیزات را 1) روی دیوار نزدیک سقف یا آویزان از سقف به عنوان واحد هوادهی بالادست 2) در داکت بازگشت هوا در محیط AII یا 3) در محیط‌های طراحی شده محصور یا اتاقک القای خلط نصب کنید.
• هوای ورودی باید طوری واقع شود که هوای تمیز ابتدا از روی تخت بیمار جریان یافته و از سمت مخالف اتاق خارج شود. توزیع هوا باید در معرض قرارگیری بیمار در برابر ترشحات تنفسی هوابرد حاضرین در اتاق را کاهش دهد.
• اتاق‌های فشار مثبت می توانند سیستم‌های تأمین هوای مشترک داشته باشند.

• دستگاه نمایشگر اختلاف فشار باید نصب شود تا اجازه خواندن فشار هوا در اتاق‌ها را بدهد و یک زنگ هشدار قابل شنود در صورت خرابی فن تعبیه گردد.
• مطمئن شوید که اتاق‌ها برای برقراری بهتر گرادیان فشار کاملاً مسدود شده‌اند که نهایتاً بار روی دستگاه هوارسان را نیز کاهش می دهد.
  • ساخت پنجره‌ها، درها و درگاه‌های ورودی و خروجی هوا به طور مناسب
  • اجرای سقف‌های لایه گچی که صیقلی و عاری از درز، شکاف و ترک باشد
  • مسدود کردن تمام شکاف‌های دیوارهای بالا و پایین سقف
  • کنترل نشتی‌ها و انجام هر گونه تعمیرات لازم
• سیستم‌های خود بسته شونده را روی درب‌های خروجی تمام اتاق‌های PE نصب کنید. تمام خروج‌های اضطراری (مانند پلکان فرار یا درهای اضطراری) در بخش‌های PE باید بسته نگه داشته شوند (به جز مواقع اضطراری) و مجهز به زنگ هشدار باشند.
• از استفاده از سیستم‌های جریان هوای خطی در اتاق‌های PE خودداری کنید.
• از اتاق دارای تهویه دیواری به عنوان اتاق PE خودداری کنید.
• یک حمام اختصاصی به همراه روشویی کارکنان در اتاق انتظار تعبیه کنید.

برای دسترسی به آموزش ویدیویی بیمارستان کلیک کنید

The post تاسیسات ایزوله فشار مثبت بیمارستان appeared first on تاسیسات نوین | آموزش طراحی تاسیسات مکانیکی ساختمان.

تاسیسات ایزوله عفونی بیمارستان

اتاق ایزوله عفونی ساخته می‌شود تا انتقال هوا از اتاق ایزوله به دیگر نواحی بیمارستان‌ها را به حداقل برساند. خطر آلوده شدن از طریق مسیر هوا تابعی از تراکم ذرات است. احتمال ورود ذره‌ای حامل یک ارگانیسم به داخل زخم باز با تراکم ذرات افزایش می‌یابد. با کاهش دادن تراکم، ما شانس عفونت و در نتیجه تعداد بیماران آلوده را کاهش می‌دهیم. 

چهار عامل اصلی بر تراکم ذرات در اطراف شخص داخل اتاق اثر می‌گذارد: 

1. تراکم ذرات اغلب با نرخ تولید ذرات در اتاق افزایش می‌یابد.
2. نسبت مقدار هوای تامین شده و خروجی به اندازه اتاق.
3. میزان فیلتراسیون هوای تأمین شده بر توانایی سیستم تهویه در ضعیف کردن تراکم ذرات هوای اتاق اثر می‌گذارد.
4. آشفتگی هوا و حرکت آن در اتاق می‌تواند ذرات را انتقال دهد، در نتیجه شیوه توزیع هوا بر تراکم موضعی اثر می‌گذارد.

سه ویژگی آخر ذکر شده از ویژگی های سیستم تهویه مطبوع هستند که می‎توانند برای محدود کردن اثر ذرات بکار روند. توصیه‎ها برای مهندسی کردن کنترل‎های مهار یا جلوگیری از گسترش آلودگی‎های هوابرد بر موارد زیر تمرکز دارند:  

1. تهویه کامل
2. پاک‌سازی هوا (فیلتراسیون اولیه و ثانویه)
3. تهویه مکشی موضعی (کنترل منبع)

تهویه کامل  

مؤثرترین شیوه کنترل عفونت، بو و آلودگی هوا در فضای بسته از طریق تهویه می‌باشد که نیازمند کنترل هم‌زمان چندین شرط است: 

1. نرخ تعویض هوا
2. گرادیان فشار مناسب با سطح ایزوله‌سازی
3. توزیع هوای مناسب در اتاق مورد تهویه
4. فیلتراسیون هوای با کیفیت بالا شامل فیلتراسیون مطلق
5. کنترل دقیق دما و رطوبت برای حصول اطمینان از برقراری آب‌وهوای موضعی مورد نظر

نرخ تعویض هوا

میزان تهویه تأمین شده برای بیمارستان‌ها نیازمند مصرف حجم زیادی از هوای تازه برای تضعیف و حذف آلاینده‌های تولید شده در فضاست. میزان تهویه بیمارستانی از طریق تعویض هوا بر ساعت (ACH) بیان می‌شود که مقیاسی است از اینکه هوا در یک فضای سرپوشیده با چه سرعتی با هوای خارج تعویض می‌شود. به طور مثال، اگر مقدار هوای ورودی و خروجی در یک ساعت معادل حجم کل فضا باشد، بیان می‌شود که فضا تحت یک تعویض هوایی در ساعت قرار گرفته است. نرخ گردش هوا از طریق واحدهای مناسب از جمله فوت مکعب بر دقیقه (CFM) و به صورت فرمول زیر بیان می‌شود. 

در این معادله

• Q نرخ گردش حجم هوای محاسبه شده است
• ACH تعداد تعویض هوا در ساعت است

برای تعیین گردش هوای مورد نیاز برای تهویه کافی یک فضا، بایستی ابتدا حجم آن فضا را محاسبه کرد. حجم هوای مورد نیاز را با ضرب حجم اتاق در نرخ تغییر هوا بر ساعت محاسبه کنید (فوت مکعب بر ساعت)

مطالعات انجام شده انستیتوی معماران امریکا (AIA) نشان می‎دهد تنها یک تغییر هوا با هوای تازه می‌تواند 63% ذرات معلق در هوای اتاق را حذف سازد. اگر سیستم تهویه‎ای بتواند 10 تغییر هوایی بر ساعت (ACH) اجرا کند، 14 دقیقه برای حذف 90% آلاینده‌های هوابرد داخل یک اتاق و 28 دقیقه برای حذف 99% آنها زمان لازم است؛

بنابراین افزایش مقدار تغییرات هوای تازه بر ساعت برای پاک‌سازی آلاینده‌های هوابرد مؤثر است. به هر حال، نرخ تغییر هوای بالاتر (> 20 ACH) ممکن است موجب آشفتگی شود و هزینه تهویه نیز خیلی زیاد خواهد بود. در نتیجه، مقدار متعادل پیشنهادی 12 ACH مطرح شده است که زمانی که فیلترها به حداکثر افت فشار خود می‌رسند قابل دستیابی است.

نرخ تعویض هوا در استانداردهای محلی یا بین المللی مشخص میشود. این استانداردها معمولاً در طراحی اعمال می‌شود و نه بهره برداری. بر اساس دانش علمی و قضاوت حرفه‎ای منعکس شده در آیین نامه های موسسه اشری و مؤسسه استانداردهای ملی آمریکا (ANSI) الزامات طراحی برای روابط تهویه و فشار در مکان‎های بیمارستانی توسعه پیدا کرده اند. بیمارستان‎های بدون استاندارد تهویه مشخص باید از استاندارد 62 تهویه ANSI/ASHRAE برای کیفیت هوای مطلوب فضای داخلی پیروی کنند یا در غیر این صورت در نبود میزان هوای تأمین شده بر ساعت ، دستورالعمل های زیر قابل استفاده است:  

• برای فضای کنترل شده تحت فشار منفی، خروجی هوا 10 تا 15 درصد بیش از هوای تأمین شده
• برای فضای کنترل شده تحت فشار مثبت، خروجی هوا 10 تا 15 درصد کمتر از هوای تأمین شده

کنترل فشار اتاق در تاسیسات ایزوله عفونی بیمارستان

اعمال فشار داخل اتاق عاملی حیاتی در نظارت بر یک بیمارستان است به این دلیل که به میزانی زیاد بر کنترل‌پذیری محیط اثر می‌گذارد. اگر فشار داخل ساختمان منفی شود و فیلترهای تهویه بدرستی عمل نکنند، هوای مرطوب و کثیف می‌تواند از طریق شکاف‌ها و بازشوها به ساختمان وارد شود. این هوا کاملاً غیر تهویه است و می‌تواند موجبات رشد کپک را فراهم کند (مثل رطوبت، هاگ و مواد مغذی)  

ایجاد گرادیان فشار اتاق با کنترل کیفیت و کمیت هوای ورودی و خروجی، برقراری تفاوت فشار هوا بین محیط‎های مجاور و طراحی الگوهای جریان هوا برای اهداف بالینی خاص به دست می‎آید.

اتاق های ایزوله فشار منفی 

قاعده اولیه اعمال فشار برای کنترل آلاینده های میکروبی، اطمینان حاصل کردن از جریان یافتن هوا از محیطهای با آلودگی کمتر به محیط های با آلودگی بیشتر است. به طور مثال هوا در داخل یک اتاق ایزوله عفونی، باید از راهروها به داخل اتاق ایزوله جریان یابد تا از انتشار آلاینده های هوابرد از اتایق ایزوله به دیگر محیط ها جلوگیری شود. علت این طراحی نابودسازی انتشار آلاینده ها و پاتوژن های عفونی به محیط اطراف از طریق مسیر هوایی است این حالت را می توان به تمام اتاق های ایزوله عفونی که بیماران مشکوک به داشتن عفونت در آنها بستری هستند تعمیم داد.

شماتیک بالا قرارگیری جریان هوای تهویه را برای اتاق ایزوله منفی نشان می دهد.  یک اتاق انتظار برای فراهم کردن هوابند (air-lock) بین بیمار عفونی و فضای عمومی، جنب اتاق بیمار طراحی شده است. هوا از اتاق انتظار به اتاق ایزوله جریان خواهد یافت. کنترل فشار از طریق تعدیل هوای تامین شده و دمپرهای اگزاست بر اساس سیگنالی که از مبدل های واقع در داخل اتاق ایزوله داده می شود برقرار می گردد.

پیش نیازهای کنترل عفونت در تاسیسات ایزوله عفونی بیمارستان

از دستورالعمل های انجمن معماری آمریکا AIA به عنوان استانداردهای حداقلی در جایی که مقررات استانی یا محلی برای طراحی و ساخت سیستم های تهویه در بیمارستان های تازه ساز یا نوسازی شده وجود ندارد استفاده کنید.

موارد پیشنهادی شامل موارد زیر است:

1. مطمئن شوید اتاق های ایزوله عفونی با برقراری فشار منفی طراحی شده اند.
2. فشار هوای داخل حداقل 2.5 پاسکال (0.01 اینچ آب سنج) نسبت به فشار هوای داخل راهرو فشار منفی باشد.
3. این کار از طریق سیستم اگزاست مجزایی که برای حذف حداقل 15% هوای بیشتر از هوای میکاپف سایزبندی شده به دست می آید.
4. فشار هوا را از طریق مانومترهای روی درب اتاق یا با یک مکانیزم کنترل تصویری موقت، در فواصل زمانی معین، ترجیحا روزانه کنترل کنید.
5. مقدار تهویه را درحدود حداقل 10-ACH برای فضاهای جدید بهمراه سیستم فیلتراسیون با راندمان بالا تامین کنید.
6. فیلتراسیون هوای پیشنهادی برای اتاق های ایزوله عفونی، با راندمان بالای 90% است.
7. گردش مجدد هوای خروجی برای اتاق های ایزوله عفونی توصیه نمی شود. هوای آلوده باید به بیرون و دور از هواکش ها و محیط های شلوغ هدایت شود. در هر صورت، در جایی که گردش مجدد در بعضی شرایط قابل قبول است، فیلترهای HEPA قادر به حذف آلاینده های هوابرد باید بر روی بخش تامین به کار گرفته شود.

تخلیه پسماندها نباید برای افراد خارج یا کارکنان کنترل کننده این سیستم ها خطری ایجاد کند. بطور مثال در کلینیک های بیماری سل، هوا اغلب از طریق فیلتر هپا، فیلتر شده و پیش از خروج به فضای بیرون در معرض UVGI قرار می گیرد.

برای دسترسی به آموزش ویدیویی بیمارستان کلیک کنید 

The post تاسیسات ایزوله عفونی بیمارستان appeared first on تاسیسات نوین | آموزش طراحی تاسیسات مکانیکی ساختمان.