محاسبه مینیمم فشار مکش در بوستر پمپ

تا بدین جا فشار مورد نیاز در خروجی بوستر را مشخص کرده ایم. توجه داریم که این عدد، فشاری که بوستر تولید می کند الزاما نیست چراکه بایستی مقدار فشار در ورودی بوستر نیز مشخص باشد. برای محاسبه فشار مکش مورد نیاز، به کاربرگ محاسبه فشار مکش شکل 2.4 رجوع کنید.

حداقل فشار مکش در لوله اصلی شهری را می توان از طریق تماس با آتش نشانی یا ارگان های مربوطه جویا شد. اگر بتوان به سادگی فشار مکش را در نقطه ای که بوستر قرار است نصب شود محاسبه کرد، همه چیز روبراه است. این باعث می شود از محاسبات زمانبر افت فشار لوله کشی جلوگیری شود. به یاد داشته باشید که همیشه فشار مکش حداقل را محاسبه کنید. در این صورت، می توانیم مطمئن شویم که افراد در تمام طبقات قادر به استفاده همزمان از مصرف کننده ها هستند.

تعیین فشار مکش حداقل، با نگاه به یک گیج ساده نیز میسر نیست. در ابتدا باید فشار آب در نزدیک ترین نقطه به پمپ تقویت کننده را بسنجیم. هر چه فاصله نزدیک تر باشد، محاسبات لوله کشی کمتری نیاز داریم. مقدار به دست آمده را در خط A برگه محاسبه فشار مکش ثبت کنید. این عدد مقدار فشار مکش حداقل ناخالص می باشد. حال تاثیرات منفی روی فشار را از آن کم می کنیم تا فشار مکش حداقل را به دست آوریم. به جدول طول معادل لوله های مستقیم در شکل 2.1 رجوع کنید.

سیستم لوله کشی را از نقطه سنجش فشار تا مکش بوستر دنبال کنید. مثل قبل، به سایز لوله ها، نرخ جریان ها و انواع اتصالات و سایزهایشان توجه کنید. از جدول نشان داده شده در شکل 2.4 برای تعیین افت فشار لوله کشی تا مکش پمپ استفاده نمایید. این مقدار را به عنوان “افت فشارهای لوله کشی و اتصالات” ثبت کنید.

 سیستم شما به احتمال زیاد به یک شیر جلوگیری از جریان معکوس و کنتور آب که در بین لوله شهری و مکش پمپ قرار می گیرد نیاز دارد. افت فشار این آیتم ها را در فضاهای مربوطه ثبت کنید. از تقریب استفاده نکنید مگر اینکه داده دقیقی موجود نباشد. همچنین باید ارتفاع ایستای مکش پمپ بالاتر از لوله اصلی شهری و هر محدودیت دیگری که در طبقه بندی های پیشین قرار نمی گیرد را اضافه کنیم. این مقادیر را در فضاهای مربوطه ثبت کنید (مبحث سایز لوله کشی آب مصرفی).

تاثیرات منفی بر فشار مکش را جمع بسته و در خط B ثبت نمایید. با کم کردن خط B از خط A، فشار مکش خالص موجود در سیستم تقویت کننده خود را به دست می آوریم. این مقدار را بر 2.31 تقسیم کرده تا به واحد PSIG (پوند بر اینچ مربع) تبدیل شود.

حال که فشار مکش موجود و فشار تخلیه مورد نیاز سیستم تقویت کننده را محاسبه نمودیم، می توانیم از این مقادیر برای تعیین نقطه عملکرد (duty point) بهره ببریم. از جدول 2.6 برای انجام این محاسبه استفاده کنید. برای این کار، عمل ساده کسر کردن فشار مکش از تقویت کل مورد نیاز انجام می شود. نتیجه، تقویتی است که توسط پمپ های تقویت کننده به فشار مکش اضافه می شود. نقطه عملکرد حقیقی با “X” GPM  در   “Y”  PSI  تعریف می شود که X  معادل GPM  کل مورد نیازی است که در بخش 1 محاسبه شد و Y  رقمی است که در شکل 2.6 محاسبه شده است.

محاسبه سایز لوله کشی آب مصرفی

 اولین قدم در تعیین اندازه لوله کشی، تعیین دبی جریان آب گرم و سرد است. همچنین نیاز به GPM کل سیستم که در بخش 1 محاسبه کرده ایم داریم. در بخش زیر، شکل های 3.1 و 3.2 آورده شده است. با محاسبه تعداد فیکسچر یونیت آب گرم و سرد، می توانیم نیازمندی های GPM را تعیین کنیم.  سپس از این شکل ها، برای تعیین اندازه لوله استفاده می کنیم.

از منحنی 1 برای برآورد جریان آب در توالت های با فلاش تانک و از منحنی 2 نیز برای برآورد دبی جریان در توالت های با فلاش تانک استفاده کنید. دبی جریان که از شمارش فیکسچر یونیت ها بدست آورده ایم به دلیل ملاحظات افت فشار و سرعت جریان، با سایز لوله در ارتباط می باشد. این رابطه با توجه به نوع لوله مورد استفاده طبقه بندی می شود. آر. بی. هانتر که در بخش 1 به منحنی آن پرداختیم، لوله کشی را به چهار گروه مختلف تقسیم می کند:

1. لوله مسی صاف
2. لوله گالوانیزه نسبتا صاف
3. لوله گالوانیزه نسبتا ناصاف
4. لوله گالوانیزه ناصاف

بل انگاست، داده های هانتر را با گراف های شکل 3.3، 3.4، 3.5 و 3.6 ادغام کرده است. این گراف ها ارتباط فیکسچر یونیت ها را با سایز لوله، افت فشار، سرعت و نرخ جریان مورد تقاضا نشان می دهند. گراف ها این روابط را در لوله مسی صاف، گالوانیزه نسبتا صاف، گالوانیزه نسبتا ناصاف و گالوانیزه ناصاف ارائه می دهند.

از آنجا که این داده ها بر اساس منحنی های احتمال هانتر و منحنی های تلفات اصطکاک است، عموما اعتقاد بر این است که لوله اندازه شده با این روش، بزرگتر از حد معمول خواهد بود. اگرچه، این قصد هانتر بوده که ضریب ایمنی در این محاسبه به کار ببرد. اکثر طراحان محدودیت هایی برای حداکثر اصطکاک و یا حداکثر سرعت در هنگام طراحی لوله کشی آب مصرف در نظر میگیرند. سرعت های بالا می تواند میزان غیر قابل قبولی از نویز (سر و صدا) در جریان ایجاد کند. افت های فشار بیش از اندازه در لوله کشی ممکن است اثری معکوس روی ثبات اختلاط جریان آب گرم و سرد بگذارد.

محدودیت های طراحی در محاسبه سایز لوله کشی آب مصرفی

1. استفاده از افت فشار 3 تا 5 PSI بر 100 فوت 
2. استفاده از محدودیت سرعت 3 تا 10 فوت بر ثانیه

این رویکردها همگی با توجه به ضریب ایمنی که در ضوابط مربوط به جریان مورد نیاز بیان شده و برآورد های محافظه کارانه ای که در رابطه با خوردگی لوله است، به نحو رضایتمندانه ای عمل می کنند. در هر صورت، به عنوان یک قاعده، شماره های 1 و 2 معمولا منتج به میزان پایین تری از نویز ناشی از سرعت در مجاورت فضاهای مسکونی می شوند.

مورد پیشنهادی 5 PSI بر 100 اینچ ممکن است در مقایسه با 2 فوت در هر 100 فوت که معمولا در طراحی هیدرونیک می بینیم، زیاد باشد. به هر حال، بخاطر داشته باشید در یک سیستم آب مصرفی، یک جریان احتمالی در مقابل یک جریان تعریف شده برای سیستم های هیدرونیک را شاهد هستیم.

جداول اندازه لوله، کار طراحی را بیش از پیش ساده می کنند و به سادگی می تواند از چارت فیکسچر یونیت به تعیین اندازه لوله و ارتباط آن با اصطکاک و سرعت اشاره کرد. جداول نشان داده شده در اشکال 3.7 و 3.8، اندازه ها اساس 5  PSI بر 100 فوت میباشد. بسته به اولویت های مهندسی و کاربری ساختمان، جداول مشابهی را می توان برای دیگر پارامترها ایجاد کرد (مبحث سایز لوله کشی آب مصرفی).

دسترسی به محاسبات کامل بهمراه نقشه کشی و نکات اجرایی

رفرنس: کد IPC

The post طراحی و محاسبات بوستر پمپ آبرسانی 3 appeared first on تاسیسات نوین | آموزش طراحی تاسیسات مکانیکی ساختمان.

بالانس لوله کشی برگشت آبگرم مصرفی

در توزیع آب گرم مصرفی، دمای آب در لوله ها زمانی که مصرف کم یا صفر باشد به مقدار قابل ملاحظه ای افت می کند. در نتیجه، افراد در هنگام نیاز به آب گرم مجبور به انتظار طولانی می شوند. علاوه بر این، در دمای زیر 55 درجه سانتیگراد، باکتری لژیونلا به طرز خطرناکی تکثیر می شود.

برای گرم نگه داشتن آب، گردش مداوم آن در لوله ها مورد نیاز است تا جبران افت های دمایی را بکند. در نتیجه نصب یک پمپ گردش آب (سیرکولاتور)، گردش حداقلی q1 در لوله کشی را تضمین می کند (شکل 1).

تعیین دبی در گردش

اگر در نظر بگیریم که یک مصرف کننده در نامطلوب ترین حالت، در دمای دلتا تی پایین تر از دمای آب تغذیه (ts) قرار دارد، می توانیم حداقل دبی q1 را محاسبه کنیم.

که در آن:

Pm: افت حرارتی لوله کشی اب رفت بر حسب وات است

لوله های مربوطه عبارتند از: ΣL + Σd = [SA+AC+AE] + [db+dc+dd+de]

دلتا تی: افت دمای قابل قبول (5K)

همچنین q1 : In l/h

برای ΔT =40K بین آب و محیط، افت های حرارتی در حدود 10 وات بر متر، بسته به قطر لوله می باشد. این عدد قابل قبول است اگر ضخامت عایق بندی به میلی متر λ=0.036 معادل قطر بیرونی لوله ضربدر 0.7 (بدون عایق بندی) باشد. واضح است که بهترین روشِ انجام محاسبات با در نظر گرفتن انجام عایق بندی است. برآورد بهتر با استفاده از فرمول زیر انجام میشود. 

اگر توزیع جریان کاملا بالانس باشد، اشتباهات کوچک در برآورد دبی آنچنان چشمگیر نخواهد بود. اگر جریان 50% کاهش یابد، آنگاه برای تامین دمای آب 60 درجه سانتیگراد، مصرف کننده دمای 51 درجه را به جای 55 درجه خواهد داشت. در این حالت، خطر تکثیر باکتری لژیونلا نیز افزایش می یابد. از این پس، در مثال ها، فرض های زیر را در نظر می گیریم:

  ts = 60°C, tr = 55°C و P = 10 W/metre

متعاقبا:

حال با داشتن دبی کل، باید دبی هر شاخه را محاسبه کنیم.  با شروع از نقطه S (شکل 1)، جایی که حسگر دما قرار داده شده، دمای آب در ورودی شاخه A را می توان محاسبه کرد.

برای شاخه اول، افت دمایی لوله ها برابر است با

ZAC = PAC+Pdb+Pdc

در نتیجه از این پس به همین منوال می توان محاسبه دما در گره ها و دبی های مورد نیاز را ادامه داد.

جریان qAD = q1 – qAB، در نتیجه می توانیم tD و شاخه دوم را به شکل فوق محاسبه کنیم. این روش سیستماتیک و ساده را می توان حتی برای سیستم های پیچیده مورد استفاده قرار داد.

با داشتن دبی ها، سیستم را می توان با استفاده از روش بالا، به صورت نرمال موازنه کرد. برای یک برآورد تقریبی از هِد پمپ، افت های فشار در لوله های رفت را می توان نادیده گرفت. با در نظر گرفتن تنها لوله های برگشت، پیشنهاد ما H [kPa]= 10+0,15 (LSE+de) به اضافه 3kPa برای هر شیر بالانس در حالت سری خواهد بود (در این مثال 3 عدد داریم). 

LSE طول لوله برگشت است که معادل طول لوله رفت در نظر گرفته شده است. اگر LSE+de = 100 متر در مثال باشد، داریم

H = 10+15+9 = 34 kPa

در این فرمول 10kPa افت فشار برای مبدل، شیر یکطرفه و متعلقات و برای لوله های برگشت افت فشار 0.15kPa/m را در نظر گرفته شده است. با در نظر گرفتن تنها شاخه AC در شکل 1، اما با 4 دبی توزیع، می توان از فرمول فوق برای محاسبه جریان ها استفاده کنیم. این فرمول ها را می توان به شکلی دیگر هم تفسیر کرد که برای محاسبه ای سیستماتیک مناسب تر باشند. این شکل، بر اساس یک مثال شرح داده شده است.

طول لوله ها بر حسب متر در جدول زیر آورده شده است. 

دما در لوله انشعاب رفت برابر tA و دمای مورد انتظار در لوله بازگشت tr است.

بطور مثال، tA = 59°C (با در نظر گرفتن 1 درجه سانتیگراد، افت بین S و A در شکل 1) و tr = 55°C برای ΔT= tA- tr = 4K و افت های دمایی نسبت به هر متر لوله بطور میانگین معادل 10 W/m، جریان کل q1 برابر است با:

این فرمول ها برای دبی های بیشتر نیز به همین شکل قابل بسط است. از آنها برای محاسبه جریان ها استفاده کرده ایم. محاسبات دما ضروری نیست اما برای اطلاع قرار داده شده است.

باید به این مورد اشاره کرد که آخرین مدار 67%  و اولین مدار تنها 8% از جریان شاخه را نیاز دارد. در حالت برعکس، اگر سیستم بالانس نباشد، اولین مدار، دبی بیشتری نسبت به آخرین مدار دریافت می کند. یک برآورد تقریبی از هِد پمپ مورد نیاز به این شرح است:

H=10+0.15 (40+25+20+35+12)+3×3=39 kPa

بالانس لوله کشی آبگرم مصرفی به روش TA-THERM

در مسیر برگشت هر شاخه یک شیر ترموستاتیک (TA-Therm) قرار داده شده که دمای برگشت آب را در مقداری قابل قبول حفظ میکند. یک ترمومتر در این روش نصب می شود تا دمای به دست آمده را اندازه گیری کند. جهت محاسبه سایز لوله های برگشت و پمپ، دبی ها بایستی محاسبه شوند (شکل 2). برای دورترین مسیر، هدِ پمپ بشکل تقریبی به شکل زیر محاسبه می شود (برای TA-Therm با Kv=0.3)

بیشترین مقدار برای H لحاظ شده است. برای Kv مقدار 0.3 قرار داده شده که با انحراف °C2 دمای آب نسبت به مقدار تعیین شده TA-Therm مطابقت دارد.

دسترسی به محاسبات کامل بهمراه نقشه کشی و نکات اجرایی

The post بالانس لوله کشی آبگرم مصرفی appeared first on تاسیسات نوین | آموزش طراحی تاسیسات مکانیکی ساختمان.

محاسبه فشار در طراحی بوستر پمپ

حال که نیازمندی های GPM (دبی آب در گردش) را می دانیم، وقت آن است که فشار مورد نیاز برای انتقال جریان در تمام وسایل را محاسبه کنیم. بخاطر داشته باشید که آب، تمایل به دنبال کردن مسیری با کمترین مقاومت را دارد. در نتیجه، اگر ما نیاز وسیله ای که در انتهای مسیر با بیشترین مقاومت قرار دارد را برآورده کنیم، منطقی بنظر می رسد که نیاز تمام وسایل دیگر در سیستم را برآورده نموده ایم. وقتی که این مقاومت یا افت فشار را محاسبه می کنیم، مهم است که افت فشار لوله کشی و افت فشار وسیله ای که در انتهای مسیر قرار دارد را جمع ببندیم. مسیر با بیشترین افت فشار می تواند یک لوله کشی طولانی به سمت واحدی باشد که افت فشار خیلی کمی دارد. بالعکس، ممکن است یک مسیر لوله کشی خیلی کوتاه به سمت واحدی باشد که افت فشار خیلی زیادی دارد.

برای محاسبه افت فشار، باید عوامل متعددی را در نظر بگیریم که شامل افت اصطکاک لوله کشی (شامل اتصالات)، ارتفاع بالاترین وسیله و افت فشار مستقل وسیله می باشد. با اینکه این محاسبه زمانبر است، اما قدمی مهم در تعیین مناسب نیازهای فشار ساختمان می باشد. این مقاله شامل کاربرگ های متعددی برای کمک به مستند سازی و انجام محاسبات است.

محاسبه افت اتصالات در طراحی بوستر پمپ

قدم اول ما تعیین افت فشار در بین اتصالات مختلف (زانو، سه راهی و …) در هر شاخه لوله است. جدول نشان داده شده در شکل 2.1 و 2.2، ابزار ما برای این کار خواهند بود. قدم اول، مسیریابی کردن لوله کشی از محل تقویت پیشنهادی به سمت وسیله ای است که در انتهایی ترین نقطه شاخه لوله کشی قرار دارد. باید تعداد هر نوع از اتصالات را در ستون A کاربرگ شکل 2.1 ثبت کنیم. به یاد داشته باشید که برای هر سایز لوله و هر نرخ جریان در امتداد لوله کشی یک کاربرگ نیاز دارید. پس از ثبت این داده ها، به جدول نشان داده شده در شکل 2.2 رجوع کنید. این جدول هر یک از اتصالات را به طولی معادل از لوله مستقیم تبدیل می کند. طول معادل را در فضاهای مربوطه در ستون B از شکل 2.1 ثبت کنید. پس از وارد کردن تمام داده ها، ستون A و ستون B را در هم ضرب و جواب را در ستون C ثبت کنید و به گام بعدی بروید.

حال زمان تعیین افت فشار کل مسیر لوله کشی است. برای این کار، از کاربرگ افت فشار مسیر که در شکل 2.3 نشان داده شده استفاده می کنیم. همچنین به یک ماشین حساب که افت فشار را در هر 100 فوت از طول لوله بر اساس جریان های مختلف تعیین کند نیاز داریم. 

سایز لوله و نرخ جریان را در دو ستون اول ثبت کنید. طول حقیقی لوله مستقیم (با اتصالات کمتر) را داخل ستون A می نویسیم. طول کل معادل لوله مستقیم را در ستون B ثبت می کنیم (فقط اتصالات، از شکل 2.1). به یاد داشته باشید که مقادیر متفاوتی برای هر سایز لوله و نرخ جریان خواهید داشت. حال ستون های A و B را جمع کرده و نتیجه را در ستون C، طول کل لوله بنویسید. حال به ماشین حساب رجوع کرده تا افت فشار در هر 100 فوت لوله را بر اساس دب و سرعت مجاز بدست آورید. این مقدار را در ستون D ثبت کنید. پس از اینکه این بخش را برای تمام لوله کشی کامل نمودید، ستون C و ستون D را در هم ضرب کرده و بر 100 تقسیم کنید. جواب را در ستون E بنویسید. این مقدار افت فشار کل برای هر لوله با هر طول مشخص، سایز و نرخ جریان می باشد. مقادیر ستون E را جمع کرده و جواب را در فضای مربوطه قرار دهید (مبحث طراحی بوستر پمپ).

بالاترین کد ارتفاعی مرتبط با سیستم بوستر پمپ را ثبت کرده و به محاسبه هِد کل اضافه کنید. از آنجایی که بوستر های فشار معمولا با PSI تعریف می شوند و نه با فوت آب، عدد کل را به 2.31 تقسیم کرده تا تبدیل به PSI شود. حال باید افت فشار وسیله ای در مدار که بیشترین افت را دارد اضافه کنیم. این اطلاعات را می توان از شرکت سازنده وسیله به دست آورد که معمولا به PSI بیان می شود. عدد کل به دست آمده حداقل فشاری است که در لوله اصلی مورد نیاز است.

بجای درگیر شدن با افت فشار وسایل، اغلب ساده تر است که فرضی برای حداقل فشار مورد نیاز در دورترین وسیله در نظر بگیریم. معمولا این فشار در محدوده 25 تا 30 PSIG می باشد. مثل همیشه، راهنمای وسایل را بررسی کنید تا مشخص شود آیا قانونی برای فشار حداقلی در دورترین وسیله تعیین شده است یا خیر. این جدول بطور کامل در کد IPC و مبحث 16 آورده شده است. 

از آنجا که هدف ما تعیین مداری با بیشترین افت فشار است، مهم است که محاسبه ای برای افت فشار در هر مدار از سیستم انجام دهیم. این مسئله می تواند پروسه ای بسیار زمانبر باشد. در هر صورت، بسته به تجربه شما، این امکان وجود دارد که سیستم را با دقت مشاهده کرد و سنجید و انتخاب ها را به 2 یا 3 مورد تقلیل داد. این کار زمان و تلاش مورد نیاز را به مقدار قابل توجهی کاهش می دهد. لطفا به خاطر داشته باشید که اگر در هر مدار، شک و شبهه ای دارید، بهترین کار این است که کمی زمان بیشتر روی محاسبه گذاشته شود تا اینکه بعدا، هزینه و کار بیشتری برای اصلاح سیستمی با سایز نادرست صرف شود (مبحث طراحی بوستر پمپ).

پس از تعیین نیازمندی های کل در جریان، خیلی از مهندسین مشاور عقیده دارند ضریب امنیتی برای محاسباتشان در نظر بگیرند. هیچ قانون دقیق و صریحی برای تعیین مقدار و اهمیت ضریب ایمنی وجود ندارد. اگر قرار باشد ضریبی استفاده شود، باید بر اساس تجربه مستقل مهندسی باشد که با طراحی تقویت کننده فشار آب سر و کار دارد.

دسترسی به محاسبات کامل بهمراه نقشه کشی و نکات اجرایی

رفرنس: کد IPC

The post طراحی و محاسبات بوستر پمپ آبرسانی 2 appeared first on تاسیسات نوین | آموزش طراحی تاسیسات مکانیکی ساختمان.

 ساختمان من چه مقدار جریان نیاز دارد؟

در ابتدای کار بایستی مقدار دبی مورد نیاز سیستم با توجه به تعداد تجهیزات بهداشتی در ساختمان تعیین می شود. یک تجهیز بهداشتی به عنوان وسیله ای تعریف می شود که نیاز به لوله کشی آب بهداشتی دارد. لباسشویی ها، سرویس های بهداشتی، سینک ها و دوش ها از جمله این وسایل هستند.

نگاهی به برگه محاسبات دبی در شکل 1.1 بیندازید. توجه کنید که برای هر نوع از وسایل لوله کشی در ستون A فیکسچر یونیتی در نظر گرفته شده است. این عدد نشان دهنده مقدار GPM  مورد نیاز برای وسیله مورد نظر است. از آنجایی که این اعداد تقریبی هستند، توصیه می شود از محاسبات انجام شده برای وسایل که از طریق شرکت سازنده در دسترس است استفاده شود. ممکن است گاهی به یک یا دو وسیله که در اینجا لیست نشده بر بخورید. در این صورت، این بستگی به نظر شما دارد که حداکثر GPM مورد نیاز برای این واحدها را تخمین بزنید (مبحث طراحی و محاسبات بوستر پمپ آبرسانی).

 اولین قدم در تعیین نیازمندی های دبی، شمردن تعداد کل هر نوع از وسایل لوله کشی است. ایده خوبی است که وسایلی که ممکن است در طی توسعه ساختمان در آینده اضافه گردد را نیز در نظر بگیریم. این تعداد کل ها باید در ستون B ثبت گردد. سپس ستون های A و B را در هم ضرب کرده و مقدار به دست آمده را در ستون مقدار کل فیکسچر یونیت هر وسیله ثبت می کنیم. پس از کامل کردن این بخش برای همه وسایل، تعداد کل را اضافه کرده و این عدد را در فضایی که “Total building fixture unit count” نام گذاری شده وارد می کنیم. این عدد برای محاسبه GPM مورد تقاضای ما و تعیین اندازه لوله اصلی پیش از تقسیم به رایزرهای آب گرم و سرد جداگانه به کار می رود. ستون های C و D را نادیده بگیرید. این دو ستون برای تعیین اندازه لوله کشی مجزای آب گرم و سرد در بخش 3 به کار می روند.

حال ما می دانیم دبی مورد نیاز در ساختمان ما چیست. تجربه و عقل سلیم به ما می گوید تقریبا غیر ممکن است که تمام وسایل در یک ساختمان بطور همزمان در حال فعالیت باشند.  در هر صورت، باید یک “ضریب مصرف” برای ساختمان خود تخمین بزنیم. ضریب مصرف با درصد وسایل مورد استفاده در یک زمان مشخص تعریف می گردد (مبحث طراحی و محاسبات بوستر پمپ آبرسانی).

نمودارهای نشان داده شده در شکل 1.2 و 1.3، برای تعیین ضریب مصرف ساختمان به کار می روند. اگر به دقت به هر دو نمودار نگاه کنید، متوجه می شوید هر دو در واقع یک گراف، اما با مقیاس های متفاوت هستند. منحنی شماره 1 برای ساختمان هایی که توالت با فلاش ولو دارند و منحنی شماره 2 برای ساختمان هایی که توالت با فلاش تانک دارند به کار می رود. از نمودار 1.2 برای ساختمان های بزرگ و از نمودار 1.3 برای ساختمان های کوچک استفاده می شود. از نمودار 1.4 می توان برای ساختمان های بسیار بزرگ یا کاربردهای از نوع فضای بزرگ استفاده نمود.

برای تعیین GPM مورد نیاز ساختمان، از برگه محاسبه دبی، تعداد کل لوازم ساختمان را پیدا کنید. این مقدار را در محور افقی یافته و تا محل تقاطع  با منحنی مناسب به سمت بالا ردیابی کنید. در محل تقاطع، به سمت محور عمودی دنبال کنید. نقطه ای که به آن در محور عمودی رسیدید، GPM  مورد نیاز ساختمان می باشد. با کمی تمرین، این پروسه را سریع و دقیق انجام خواهید داد.

منحنی های نشان داده شده در شکل های 1.2، 1.3 و 1.4 بر اساس گزارش BMS79  اداره ملی استاندارد و توسط آر.بی. هانتر گردآوری شده است.  افراد مطلع اغلب از این منحنی به عنوان منحنی هانتر یاد می کنند. این روش تنها روش تعیین نیازمندی های GPM نیست، اما مورد پذیرش ترین روش است و توسط انجمن مهندسین لوله کشی آمریکا  (ASPE) مورد استفاده قرار می گیرد.

اخیرا بحثی در مورد شیوه های مختلف تعیین نیازمندی های GPM ساختمان صورت گرفت. بسیاری از این شیوه ها امیدوارکننده بنظر می رسند و کمیته های فنی ASPE در حال مطالعه در مورد آنها هستند. بسیار محتمل است که منحنی هانتر با روشی دیگر جایگزین خواهد شد یا حداقل در آینده ای نه چندان دور توسط یک یا تعداد بیشتری از شیوه های جدید تکمیل خواهد گردید (مبحث طراحی و محاسبات بوستر پمپ آبرسانی).

دسترسی به محاسبات کامل بهمراه نقشه کشی و نکات اجرایی

رفرنس: کد IPC

The post طراحی و محاسبات بوستر پمپ آبرسانی 1 appeared first on تاسیسات نوین | آموزش طراحی تاسیسات مکانیکی ساختمان.